တစ္ခါတုန္းက ရြာကေလးတစ္ရြာမွာ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ ဖခင္ျဖစ္သူက သမီးေလကို ေမြးေမြးျပီးကတည္းက အလြန္အမင္းကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ့ရတယ္ ။ သမီးေလး ေမြးျပီးလို႔ လသားအရြယ္မွာပဲ မိခင္က ဆံုးပါးရွာတဲ့အတြက္ မိတဆိုးသမီးေလးဆိုျပီး လိုေလေသးမရွိ ထားခဲ့တယ္ ။
ဒါေပမယ့္လည္း ဘ၀ကံႏံုခ်ာလြန္းတဲ့အတြက္ ဆင္းဆင္းရဲရဲ႕ခ်ိဳ႕ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့ေနခဲ့ရရွာတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ သမီးေလး အပ်ိဳေပါက္အရြယ္ေရာက္လာခဲ့တယ္ ။ “ အေဖ . . သမီး ျမိဳ႕မွာသြားျပီးေက်ာင္းတက္ခ်င္တယ္ ” အားတက္သေရာ ေျပာလာတဲ့ သမီးငယ္စကားေၾကာင့္ ဖခင္ျဖစ္သူရဲ႕ ရင္ထဲ
ဆို႔နင့္သြားခဲ့ရတယ္ ။
“ ေအးပါသမီးရယ္ အေဖပိုင္တဲ့လယ္ကေလးေရာင္းျပီး သမီးကို ျမိဳ႕ေက်ာင္းထားေပးမွာေပါ့ ” ဆိုျပီးအားေပးစကားေျပာဆိုခဲ့တယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ သမီးေလးတစ္ေယာက္ျမိဳ႕ေက်ာင္းကို တက္ခဲ့ပါျပီ ။ လယ္ယာ မဲ့ျဖစ္သြားတဲ့ ဖခင္ကေတာ့ ေတာရြာမွာပဲ သူမ်ားလယ္ကို အငွားသြားလုပ္လိုက္ ၊ သူမ်ားခုိင္းတာေလးလုပ္လိုက္နဲ႔ ခ်ိဳ႕တဲ့စြာေနခဲ့ရတယ္ ။
လစဥ္လတိုင္း ရသမွ် ပိုက္ဆံေလးကို ျခစ္ျခဳတ္စုလို႔ သမီးေလးအတြက္ ေပးပိုရရွာတယ္ ။ တစ္ေန႔ေတာ့ သမီးေလးကိုေတြ႔ခ်င္လြန္းအားၾကီးတဲ့ဖခင္က ျမိဳ႕ကို တက္သြားျပီး သမီးေလးေက်ာင္းကိုလိုက္သြားခဲ့တယ္ ။ သမီးျဖစ္သူက ဖခင္ကိုေတြ႔တဲ့အခါ မ်က္ႏွာတစ္ခ်က္ပ်က္သြားျပီး မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္လို႔ မေခၚမေျပာပဲ ထြက္သြားခဲ့တယ္ ။ ဖခင္က ၀မ္းနည္းစြာနဲ႔ပဲ ရြာကိုျပန္လာခဲ့တယ္ ။
ေနာက္တစ္ေန႔မွာ ရြာကိုသမီးျဖစ္သူလိုက္လာျပီး ဖခင္ကိုေျပာတယ္ ။ “ အေဖရယ္ ရွက္စရာၾကီး သမီးေက်ာင္းကိုဘာလို႔လိုက္လာရတာလဲ ... သမီးကိုေတြ႔ခ်င္တယ္ဆို စာေရးလိုက္ေပါ့ လာေတြ႔မွာေပါ့ အခုေတာ့ အေဖ့ကို သမီးအေဖမွန္းသာသိသြားရင္ သမီးရွက္လြန္းလို႔ မ်က္ႏွာေဖာ္ရဲမွာမဟုတ္ဘူး ” လို႔ေျပာခဲ့တယ္ ။ ဖခင္ျဖစ္သူက မ်က္ႏွာညွိဳးႏြမ္းစြာနဲ႔ မ်က္ရည္ေတြစီးက်လို႔ သမီးျဖစ္သူကို ဘာမွျပန္မေျပာပဲ ေတြေတြၾကီးပဲစိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္ ။
အဲဒီလိုနဲ႔ . . .
သမီးေလးျဖစ္သူ ဘြဲ႕ယူတဲ့ေန႕ေရာက္လာပါျပီ ။ သမီးျဖစ္သူက ရြာက အေဖလည္း ဘြဲ႕ယူတာ ၾကည့္ခ်င္မွာပဲေလ ငါ့အေ၀းကေန ၾကည့္ခုိင္းရင္ရတာပဲဆိုျပီး သူ႔အေဖကို ျမိဳ႕ကိုလိုက္လာဖို႔ ရြာကိုစာပို႔လိုက္တယ္ ။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ရြာက စာျပန္လာတယ္ ။
“ သမီးေလး...
သမီးေလး စာပိုတဲ့အခ်ိန္ အေဖလူ႔ေလာကမွာ မရွိေတာ့ဘူးကြယ္ သမီး ေလးျမိဳ႕ကိုေခၚမယ့္ရက္ ဆို..အေဖ ဟာ တမလြန္မွာ ေရာက္ေနေရာေပါ့ ဒါေၾကာင့္ဒီစာေလးကို ၾကိဳေရးထားခဲ့တာပါ .. သမီးေရ သမီးငယ္ငယ္တုန္းကေပါ့ သမီး နဲ႔အေဖ တျခားရြာကို သြားစဥ္က ေနကလည္းပူ လယ္ကြင္းျပင္ျပင္ထဲ မွာ စကားေလးမပီကလာပီကလာနဲ႔ သမီး ေရဆာတယ္လို႔ ပူဆာခဲ့တယ္ေနာ္ ။ အေဖတို႔ဆီမွာေသာက္ေရကလည္းပါမလာေတာ့ သမီးကို ေနရိပ္ထဲခဏထားျပီး ကြင္းျပင္ၾကီးထဲ အေဖေျပးလႊားလို႔ တျခားရြာမွာ ေသာက္ေရ သြားယူခဲ့ဖူးတယ္ ။
သမီး ေနာက္ထပ္ ဆယ္ႏွစ္အရြယ္ေလာက္မွာေပါ့ ။ သမီးေလး ေက်ာင္းမွာ မ်က္ႏွာမငယ္ရဖို႔ .. အေဖ ဟာ ေန႔တိုင္း ထမင္းတစ္နပ္ပဲ စားျပီးျခိဳးျခံေခၽြတာခဲ့ဖူးတယ္ ။ သမီးေရ .. သမီးကို ဒါေတြျပန္ေျပာေနရတာ သမီးဆီက အေဖ့ေမတၱာကို နားလည္ေပးႏုိင္ဖို႔တစ္ခုပါပဲ ။
သမီးေလး . . သမီးေလး သတိမထားမိလို႔ပါကြယ္ သမီးေလး ျမိဳ႕ေက်ာင္းကို အေဖ အပတ္စဥ္တိုင္းေရာက္ပါတယ္ သမီးေလးရွက္မွာစိုးလို႔ အေဖ အေ၀းကေနပဲ သမီးေလးကို ေငးေမာၾကည္ႏူးေနခဲ့ရတယ္ ။ သမီးရယ္ ...သမီးဆီက အေဖဘာမွမေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး လူ႔ဘ၀ဆိုတာက တိုတိုေလးပါ အဲဒီတုိတိုေလးအတြင္းမွာ သမီးကိုျပည့္ျပည့္စံုစံုမထားႏုိင္ခဲ့တဲ့အေဖ့ကိုယ္သာ အေဖယူၾကံဳးမရျဖစ္ခဲ့တာပါ သမီးရယ္ အေဖတို႔ မိဘေတြဆိုတာ သားသမီးကိုေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိသလို သားသမီးေတြကလည္းအေဖတို႔ကိုေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိခဲ့ပါဘူး ။ ဘ၀အဆက္ဆက္က ျဖည့္ဆည္းလာတဲ့ ပါရမီေတြေၾကာင့္သာ ဒီဘ၀မွာ မိဘနဲ႔သားသမီးဆိုျပီး ေတာ္စပ္လာခဲ့ၾကရတာပါ ။
သမီးေလးေရ ..သမီးကို အေဖခြင့္လႊတ္ပါတယ္ ။ ကံတရားက မိဘကိုေစာ္ကားလို႔ အျပစ္ေပးမွာကို အေဖက စိုးရိမ္ပူပန္ေနခဲ့ရတာပါ ။ သမီးေလး သြားေလရာ ခလုတ္မထိ ဆူးမညိပါေစနဲ႔ ။ ေဘးရန္ခပ္သိမ္းကင္းျငိမ္းပါေစ ...
သမီးေရ ...ေဖေဖ သြားႏွင့္ျပီ ..ကြယ္ လူ႔ေလာကမွာ အေကာင္းအဆိုးကို အမွားအမွန္ကို ခြဲျခားႏိုင္တဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားပါလို႔ ..မွာရင္း အေဖသြားႏွင့္ျပီကြယ္ ... ”
--------------------------------------------
သက္တန္႔ခ်ိဳ
ျဖစ္ရပ္မွန္ဇတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ပါ ကၽြန္ေတာ္ေနခဲ့တဲ့ရြာကေလးမွာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဇတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ေပါ့ ။ အခုေတာ့ အဲဒီစာဖတ္ျပီး ကတည္းက ဇတ္လမ္းထဲက သမီးေလးဟာ အဲဒီေန႔မွာပဲ ရြာကိုျပန္ျပီး သူ႔အေဖ ေျမပံုနဲ႔မနီးမေ၀းက သီလရွင္ေက်ာင္းေလးမွာ အခုထက္ထိပဲ တရားရိပ္ကို ခိုလႈံေနပါေတာ့တယ္ ။
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................
