သား . . အားနာလိုက္တာ . .အေဖ
(၁)
၁၉၈၄
သာမန္ မထူးျခားတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔
ႏွင္းေတြ ေအးခဲစြာ ပ်ံ႕က်ဲ
က်ေနာ္ဟာ ဒီဇင္ဘာ ရင္ခြင္နဲ႔အတူ
လူ႔ေလာကထဲ . . . ေရာက္ရွိခဲ့
ဒီလိုနဲ႔ . .
မ်က္စိသူငယ္နားသူငယ္ေကာင္ေလးရဲ႕အစပါကြယ္
အဆင္မေျပမႈနဲ႔ အိပ္မက္ဆိုးေတြကို အခ်ိဳးခ်
ေနသား မက်လိုက္တာ . .အေဖ
ေခၽြးသံရြဲရြဲ႕ နဲ႔ အိပ္မက္တိုင္းမွာ မိသားစုအတြက္
ရက္ဆက္မျပတ္ ၾကိဳးစားမႈေတြထက္
ဘာေတြကမ်ား တန္ဖိုးရွိဦးမလဲ
( ၂ )
သား . .သြား . .ေ၀းေ၀းမွာ သြားေဆာ့စမ္း
ဂရုဏာတရားနဲ႔ အေဖ့ ျခိမ္းေျခာက္မႈေအာက္
က်ေနာ္က်ေပ်ာက္ခဲ့ေသာ . . . အသိတရားမွာ
အရာရာ . . မိုးနဲ႔ေျမ
တရားနဲ႔ မေျဖႏုိင္ေသး
မေမ့ႏိုင္တဲ့အတိတ္ခါးခါးထဲ
က်ေနာ ္ေခြယိုင္လုဆဲ . .
အေဖ့ကမ္းလက္ . ..
ရက္ဆက္မျပတ္သတိရတယ္အေဖ
ငါ့သားၾကီးအတြက္ . . ဘုိအုန္းသီးစက္ဘီးတဲ့
အေဖက တည္ျငိမ္တယ္
အေဖက ရင့္က်က္တယ္
အေဖက သားဆိုးကိုခြင့္လႊတ္တယ္
က်ေနာ္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ခႊင့္လႊတ္သင့္လား
ေျဖပါ အေဖ
(၃)
ေဟ့ . .ငါ့သား ၄ ဘာသာနဲ႔ ဂုဏ္ထူးကြ
ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြား
အေ့ဖကို သား . .အားနာလိုက္တာ အေဖ
သားေျပာသမွ်ကို နာခံ
သားလိုသမွ်ကို ျဖည့္ဆည္း
အခုေတာ့ . .
သံသရာမွာ ခရီးရွည္ၾကီးထြက္သြားခဲ့ေပါ့ . . .
ညွိဳးႏြမ္းမႈနဲ႔အေဖ့မ်က္ႏွာမွာ စၾက၀ဌာေလာက္ အားမာန္ေတြရွိတယ္
ျငိမ္းေအးမႈနဲ႔အေဖ့သြင္ျပင္မွာ ပင္လယ္ၾကီးေလာက္ ေမတၱာတရားေတြရွိတယ္
ရင့္က်က္မႈနဲ႔ အေဖ့စကားသံေတြမွာ ေကာင္းကင္ၾကီးေလာက္ က်ယ္ျပန္္႔နက္ရွိဳင္းတယ္
ဘာေတြနဲ႔ ျဖည္ဆည္ရဦးမလဲ အေဖ . . .
(၄)
အေဖလိုသမွ် သား . .ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိင္ခဲ့ရဲ႕လား
အေဖ မွန္သမွ်သား . . လိုက္မွန္ႏိုင္ခဲ့ရဲ႕လား
အေဖ့လို တရားနဲ႔ ဓမၼ ခ်ိန္ခြင္ေအာက္
သား. . ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ရဲ႕လား
အခုေတာ့အေဖ . .
ေနရိပ္ထဲက ေနပူေရာက္သြားသလိုမ်ိဳး
ေလျပည္ထဲက မုန္တိုင္းတိုက္သြားသလိုမ်ိဳး
အရုပ္ၾကိဳးပ်က္
သား ညေတြ . .နက္သထက္ နက္လာျပီေပါ့ အေဖ
အေဖက ေသြးေအးတယ္
သားကို ခ်စ္လိုက္တာလို႔ ယုယမႈမရွိဘူး
က်ေနာ္က လည္းေသြးေအးတယ္
အေဖ့ကို ခ်စ္လိုက္တာလို႔ ေထြးေပြ႕ မႈမရွိဘူး
အေဖနဲ႔သားၾကား ဘယ္လိုစကားေတြကမ်ား
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေဖာ္ၾကဴးႏိုင္မတဲ့လဲ
အလိုပါဘူးအေဖ . .
သံသရာအဆက္ဆက္ က်ေနာ္တို႔ျပန္ေတြ႔ၾကဦးမွာေပါ့
(၅ )
ငါ့သားၾကီးလာရင္ဘာျဖစ္ရမယ္ဆိုတာထက္
ငါ့သားၾကီးလာရင္ လူပီသရမယ္ဆိုတာပဲအေဖသင္ေပးခဲ့
ေလာဘ ေဒါသေမာဟကိုပယ္
သားအတြက္ဆို ပီတိကိုစားသံုး
အခုေတာ့ အေဖ လူလံုးမွ လွခဲ့ရဲ႕လား
သား . .
အားနာလိုက္တာ အေဖ
အေဖက သစၥာဒီပက ေယာဂီ
၀ိပႆနာကိုပြားမ်ား
တရားကိုျမင္ရင္ ခႏၶာကိုစြန္႔ရသတဲ့
ျမင့္သထက္ျမင့္တဲ့ဘံုဘ၀ကိုေရာက္ဖို႔မ်ား
အေဖ ဒီခရီးကိုသြားခဲ့သလား
သား . . . မွားေနခဲ့တာလား အေဖ
(၆ )
က်ေနာ့္ဆီမွာ ၂ ေပမီးေခ်ာင္းေလးရွိတယ္
၄ ေပ မီးေခ်ာင္းေလးေျပာင္းတပ္ေတာ့အေဖကေျပာတယ္
အခန္းက လင္းလြန္းတယ္ကြာတဲ့ . .
က်ေနာ့္ဆီမွာ ရိုးရိုးစက္ဘီးေလးတစ္စီးရွိတယ္
ဂီယာနဲ႔ဘီးေလး ေျပာင္းလိုက္တဲ့အခါအေဖကေျပာတယ္
ငါက ရိုးရွင္းတာပဲၾကိဳက္တာကြာ . .တဲ့
က်ေနာ့္ၾကမ္းခင္းေျပာင္သလင္းမွာ
ေကာ္ေဇာေလးထပ္ခင္းမိတဲ့အခါ အေဖကေျပာတယ္
ငါက ေအးျမတဲ့ သင္ျဖဴးဖ်ာေလးပဲၾကိဳက္သတဲ့
က်ေနာ့္ဆီမွာ ခ်စ္ျခင္းတရားေတြရွိတယ္
အေဖ့ကို ထုတ္ေဖာ္မျပ
အေဖက . . .သူျမင္ႏုိင္ပါတယ္တဲ့
ေလာကၾကီးကလည္း မတရားလိုက္တာအေဖ
(၇)
ေသသူကို ရွင္သူတို႔ မ်က္ရည္ခတဲ့ပြဲ
သြားသူကို က်န္သူတို႔ ႏွုတ္ဆက္တဲ့ပြဲ
ထားသူကို ေနခဲ့သူတို႔ လက္ျပသူတို႔ပြဲ
ပကတိ ဆိတ္ျငိမ္မႈနဲ႔က်ေနာ့္ရင္ထဲ
အေဖနဲ႔အတူ တစ္ခရီးတည္းသြားခ်င္လိုက္တာ . .
တရားရွာ ကိုယ္မွာ သိသတဲ့
အမွားရွာရင္ အမွန္မွာေတြ႔သတဲ့
အေဖခ်ျပသြားတဲ့ ေျမပံုလမ္းညႊန္မွာ
သား . . အေယာင္ေယာင္အမွားမွား
ဆူးနဲ႔ခလုတ္ကို နင္းခ်
ဒီဘ၀ဟာ ဒါဏ္ရာေတြ ပရပြနဲ႔
အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးခင္ နိဂံုးခ်ဳပ္ရ
အို . .ခါးလိုက္တာ . . အေဖ
(၆)
သြားပါေတာ့လို႔မႏွင္ရက္
ထားပါေတာ့လို႔မေျပာရက္
ဒီရက္နဲ႔ဒီမနက္တိုင္းမွာ
ေန႔တာကလည္းရွည္တယ္
ျပႆဒါးဟာ နတ္ဆိုးဆန္တယ္
နာရီတိုင္းဟာ သုႆန္ဆန္တယ္
မီးခိုးေခါင္းတိုင္ျဖဴျဖဴမွာ
သခၤါရတရား ဟာ လွပစြာပဲ
က်ေနာ့္ကို ျငိမ္သက္ဆြံ႕အသြားေစတယ္
တစ္ေန႔ေတာ့ျပန္ဆံုၾကရမွာေပါ့အေဖ
သံသရာဆိုတာရွည္ပါတယ္
လူ႔ေလာကီ ဘံုဘ၀မွာ
က်ေနာ္တို႔ၾကံဳရသမွ်ဟာ
အခြံခ်ည္းသက္သက္
အငွား ခႏၶာ ေတြနဲ႔
အငွား အေယာင္အေဆာင္ေတြဟာ
တစ္ေန႔ေတာ့ ထားခဲ့ရမွာ ပ . .
က်ေနာ္ နားလည္ပါတယ္အေဖ . .
(၇)
ေသျခင္းဆိုတာ အဆံုးသတ္မဟုတ္
အစ တစ္ခုရဲ႕ နိဂံုး ပိုင္းသာျဖစ္တယ္
ေသျခင္းဆိုတာ အေမွာင္ ထု မဟုတ္
အလင္းတစ္ခုရဲ႕ အာရုဏ္ ဦးသာျဖစ္တယ္
ေသျခင္းဆိုတာ ငိုေၾကြးျခင္းမဟုတ္
ျပီးဆံုးျခင္းအတြက္ ျငိမ္သက္ တိတ္ဆိတ္ျခင္းသာျဖစ္တယ္
အေဖေသသြားတဲ့ ဘာမ်ားပါသြားသလဲ
က်ေနာ္ေသသြားလည္း ဘာမ်ား ပါလာမလဲ
ရွင္စဥ္ဘ၀က ျပဳခဲ့သမွ်
အေကာင္းအဆိုး ကုသိုလ္အကုသိုလ္သာ
အရိပ္မကြာ ထပ္ခ်ပ္လိုက္
အသိဥာဏ္ကို အမိုက္ေမွာင္ေတာ့ မဖံုးပါဘူး အေဖ
(၈)
အဲဒီေန႔လည္ခင္းဟာ ေကာင္းကင္ျဖဴျဖဴမွာ တိမ္ဖံုးသြားတဲ့အခိုက္
က်ေနာ့္ကမၻာမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ပဲမိုးေတြရြာတယ္
မငိုပါဘူးအ ေဖ . . က်ေနာ္ မငိုပါဘူး
ရင့္က်က္တည္ျငိမ္မႈကို လိုခ်င္တဲ့အေဖ့အတြက္
က်ေနာ္မငိုပါဘူးအေဖ
ဆင္ျခင္သံုးသပ္ လို႔ အမွန္တရားကိုလက္ခံဖို႔အတြက္
က်ေနာ္မငိုပါဘူးအေဖ
ဘ၀ဆိုတာ တိုတိုေလးနဲ႔ကျပရတဲ့ဇာတ္
က်ေနာ္တို႔အားလံုး မၾကာခင္ တစ္ခန္းရပ္ၾကရမယ္
သား ေတြသမီးေတြ ေျမးေတြ အားလံုးထားခဲ့
တစ္ေယာက္တည္းခရီးဆက္ၾကမယ္
သုႆန္တစျပင္မွာ အငွားခႏၶာေတြထားခဲ့
ျပာပံုဘ၀နဲ႔ အဆံုးသတ္ၾကရမယ္
ဒါဟာ . . ဘ၀ ပါပဲကြယ္
(၉)
သြားႏွင့္ေတာ့အေဖ
ေနာင္ဘ၀ဆိုတာရွိခဲ့ရင္သာ အေဖ့သားျပန္လုပ္ခြင့္ေပး
က်ေနာ္ လိမၼာပါ့မယ္အေဖ
ေနာင္ဘ၀ဆိုတာသာရွိခဲ့ရင္ အေဖ့သားျပန္လုပ္ခြင့္ေပး
က်ေနာ့္အတြက္ ဂုဏ္ယူရပါေစမယ္အေဖ
ေနာင္ဘ၀ဆိုတာသာရွိခဲ့ရင္ အေဖ့သားျပန္လုပ္ခြင့္ေပး
ိက်ေနာ္ ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ပါ့မယ္အေဖ
နာရီေတြက အခ်ိန္မွန္ပါပဲ
မနက္ေန႔ညလည္း အခ်ိန္မွန္ပါပဲ
ေႏြမိုးေဆာင္းကလည္း အခ်ိန္မွန္ပါပဲ
လူေတြကလည္း ေသဆံုးေနၾကဆဲ
လူေတြကလည္း ေမြးဖြားေနၾကဆဲ
လူေတြကလည္း ရွင္သန္ေနၾကဆဲ
ေစာလည္းမေစာ ေနာက္လည္းမက်
ဒီခရီးက သြားေတာ့သြားရမွာပါပဲ
လစ္ဟာသြားတဲ့ကြက္လပ္တစ္ခုအတြက္
အေဖ ႏွစ္သက္တဲ့ . . တရား ဓမၼ ေတြနဲ႔
သား ဆက္လက္ရွင္သန္ေနဦးမွာပါအေဖ . . ။
သက္တန္႔ခ်ိဳ
အေဖ့အတြက္ ေနာက္ဆံုးခရီးလိုက္ပါပို႔ေဆာင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲမွာ ရြတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာေလးပါ ။
(အေဖ ဆံုးရွံုးသြားတဲ့ သားသမီးမ်ား အားလံုးကိုယ္စား ေရးဖြဲ႔ခဲ့ပါတယ္ )
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................
