အမ်ိဳးအမည္မသိေသာ အႏၱရာယ္က အခ်ိန္မေရြးက်ေရာက္လာႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔မွာ က်ီးလန္႔စာ စားၿဖစ္ေနၾကရ၏ ။
“ သူၾကီး ဒါႏွစ္ခ်ိဳ႔ေၿမြၾကီးပဲ ၿဖစ္ရမယ္ဗ် ”
သူရိန္က စြပ္ေၾကာင္းၾကီးသို႔ လက္ညွိဳးထိုးရင္းေၿပာ၏ ။
“ အင္း ဒီကၽြန္းေပၚမွာ တို႔ ထင္ထားတာထက္ အႏၱရာယ္ပိုမ်ားေနၿပီ သတိထားႏိုင္မွ တန္ကာက်မယ္ ကဲ သူရိန္ေရ တို ႔ေတြ ခဏေလာက္နားၿပီး တိုက္ခိုက္စရာ လက္နက္ေတြ လုပ္ၾကရေအာင္ ”
“ ဟုတ္ကဲ့ သူၾကီး ”
သုိ႔ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လူစုလည္း ထိုေနရာတြင္ ေခတၱနားကာ ၀ါးစို႔ ၊ ေက်ာက္ခၽြန္စသၿဖင့္ ရရာလက္နက္မ်ားကို လူတိုင္း ကိုင္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ၿပဳလုပ္ၾကေလသည္ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လူစုေခတၱနားေနခ်ိန္အတြင္း ေတာအုပ္အတြင္း တစ္ေန ရာမွ မ်က္လံုးစိမ္းၾကီး ႏွစ္လံုးႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လူစုအား စူးစိုက္ၾကည့္ေနၾကသည္ကိုမူ ထိုအခ်ိန္က ကၽြႏ္ုပ္တို႔ မသိလိုက္ေပ ။
ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္း ေခတၱအနားယူေနရင္း ခရီးဆက္မည္ၿပဳရာ လူစံုမစံုၿပန္လည္စစ္ေဆးရေလသည္ ။
“ သူၾကီး.. ၾကယ္ေလးရယ္ ၊ ပုတုရယ္ ၊ အင္ၾကင္းရယ္ ၃ ေယာက္ေပ်ာက္ေနတယ္ ”
သက္မီက လွမ္းေၿပာလိုက္ေသာေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္မွာ ေခါင္းနဘမ္းၾကီးသြားမိ၏ ။
“ ေဟ သူတို႔ ဘယ္ထြက္သြားတာလည္းသိလိုက္လား ”
“ ဟို ခုနကေတာ့ ပုတုက ဟိုလွ်ိဳေၿမာင္ထဲက သစ္ခြပန္းေလးလိုခ်င္တယ္လို႔ေၿပာတယ္ လွစ္ကနဲမ်ား လွ်ိဳထဲသြား ခူးၾကသလားမသိဘူး သက္မီလည္းသူတို႔ မသြားေလာက္ဘူးထင္ၿပီး သတိမထားမိလိုက္ဘူး ”
“ အင္း ဒီကေလးေတြနဲ႔ေတာ့ခက္ၿပီ ကဲ ကိုၾကီးေက်ာ္ မိုးစက္ သူရိန္ နဲဗားတို႔ ေလးေယာက္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လိုက္ ခဲ့ၾက က်န္တဲ့ ကာလသားေခါင္းတို႔ ငမိုးတို႔ ငရဲမင္းတို႔က က်န္တဲ့ လူေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ေနခဲ့ၾက ကၽြန္ေတာ္ တို႔ လွ်ိဳထဲဆင္းမယ္ ”
“ ဟုတ္ကဲ့သူၾကီး ”
“ ေကာင္းပါၿပီ သူၾကီး ”
သို႔ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ငါးေယာက္လည္း ၀ါးလံုးခၽြန္မ်ား ဓါးရွည္မ်ားကိုယူကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းရွိ သစ္ခြပန္းမ်ား ပြင့္ ဖူးေနေသာ လွ်ိဳၾကီးအတြင္းသို႔ သတိၾကီးစြာထား၍ ဆင္းခဲ့ၾကေလေတာ့သည္ ။ က်န္ရြာသူရြာသားမ်ားကား ကၽြႏ္ုပ္ တို႔ကို ၾကည့္၍ ရင္တမမ ၿဖင့္ က်န္ခဲ့ၾကေလေတာ့သည္ ။
လွ်ိဳထဲသို႔ဆင္းေသာလမ္းက ေၿပၿပစ္လွသၿဖင့္ ခဏေလးအတြင္းမွာပင္ ေအာက္ေၿခသို႔ ေရာက္ရွိသြားေလသည္ ။ ပတ္၀န္း က်င္ကား အပ္က်သံမွ်ပင္ မၾကားေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္လွေသာေၾကာင့္ ၾကီးမားေသာ အႏၱရာယ္ တစ္ ခုခုရွိေနၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ကၽြႏ္ုပ္တို႔ သတိၿပဳမိလိုက္၏ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ငါးေယာက္ တိတ္ဆိတ္စြာ လွည့္ လည္ေနၾကစဥ္ ရုတ္တရက္ က်ယ္ေလာင္ေသာ ေအာ္ဟစ္သံတစ္ခုကိုၾကားလိုက္ရေလ၏ ။
“ အား....”
ေအာ္သံကက်ယ္ေလာင္လွေသာေၾကာင့္ လွ်ိဳၾကီးအတြင္းတြင္ ပဲ့တင္ထပ္သြားေလ၏ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ငါးေယာက္ လည္း အခ်ိန္ဆိုင္းမေနေတာ့ပဲ ေအာ္သံၾကားရာဆီသို႔ သုတ္ေခ်တင္ေၿပးခဲ့ၾကေလေတာ့သည္ ။ ရုတ္တရက္ၿမင္ လုိက္ရေသာ ၿမင္ကြင္းေၾကာင့္ အသက္ရွုရပ္မတတ္ပင္ၿဖစ္သြား၏ ။ ၾကယ္ၿဖဴ ၊ ပုတု ႏွင့္ အင္ၾကင္းတို႔မွာ မိႈင္းညွိဳ႕ခံထား ရသူမ်ားပမာ ေတာင့္ေတာင့္ၾကီးရပ္ေနၾက၏ ။ ၄င္းတို႔ ၃ ေယာက္ေရွ႕တြင္ကား လြန္စြာ ၾကီးမားေသာ လံုးပတ္ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ဖက္စာခန္႔ရွိေသာ ေၿမြၾကီးကား အုပ္မိုးေနသည္မွာ ၄င္းတို႔ အရပ္ ၂ ၿပန္စာေလာက္ ပင္ၿမင့္ေန၏ ။ လြန္စြာ အသည္းယားဖြယ္ေကာင္းေသာ ၿမင္ကြင္းေပတည္း ။ ေၿမြၾကီးကား မ်က္လံုးမ်ားမွာ အစိမ္းေရာင္ေတာက္လွ်က္ရွိၿပီး ဦးေခါင္းတြင္ အေမာက္ကဲ့သို႔ ဆူးခၽြန္မ်ားပါရွိကာ Anadragon (ေၿမြနဂါး) မ်ိဳးႏြယ္ဟု ခန္႔မွန္းရေပသည္ ။
ၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္ ေၿမြၾကီးကား မိန္းကေလး ၃ ေယာက္အလယ္တြင္ရွိေသာ ပုတုအား ရုတ္တရက္ လွမ္းၿမိဳ လိုက္ေလ၏ ။ ပုတုမွာ ထိုအခ်ိန္မွ ဖ်က္ကနဲ သတိရလာကာ ဦးေခါင္းကိုေရွာင္လိုက္ၿပီး လက္နဲ႔ကာ လိုက္ရာ ေၿမြနဂါးၾကီးကား လက္ကို ၿမိဳမိသြားေလသည္ ။
“ အား.....”
ရုတ္တရက္ ကၽြႏ္ုပ္နံေဘးမွ နဲဗား မွာ က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္၍ ေၿမြၾကီး၏ ၀မ္းဗိုက္ဆီသို႔ ၄င္းလက္ထဲမွ ၀ါးဆူး ခၽြန္ၿဖင့္ အားကုန္ထိုးစိုက္ခ်လိုက္ရာ ေၿမြၾကီးမွာ အထိနာသြားသၿဖင့္ စူးစူး၀ါး၀ါးေအာ္ဟစ္ၿပီီး ၄င္းငံုခဲ ထားေသာ လက္ကို ၿပန္လႊတ္လိုက္ေလ၏ ။ နာက်င္လွေသာေၾကာင့္ ေၿမြၾကီးမွာ လူးလြန္႔ေသာင္းၾကမ္းေနရာ သစ္ပင္ငယ္ မ်ားမွာ အပိုင္းပိုင္းၿပတ္ထြက္ကုန္၏ ။ ထိုစဥ္မွ ၾကယ္ၿဖဴ ၊ အင္ၾကင္း ၊ ပုတု တို႔ ၃ ေယာက္မွာ သတိၿပန္ ၀င္လာ၍ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဖက္သို႔ ေၿပးလာၾကကုန္၏ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္းအ သင့္အေန အထား ၿဖင့္ ေစာင့္ေနၾကရာ တစ္ခ်ီတြင္ ေၿမြၾကီး၏ အာခံတြင္းမွ မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားၿဖင့္ မႈတ္ထုတ္ေလရာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ မွာ အလွ်င္အၿမန္ ေရွာင္ေသာ္လည္း ကၽြႏ္ုပ္၏ ညာဖက္လက္ အက်ီၤမွာ မီးေလာင္ကၽြမ္းခံရေလသည္ ။ ေၿမြၾကီး၏ ေဒါသကား အထြဋ္အထိပ္သို႔ေရာက္ေနေခ်ၿပီ ။
တစ္ခ်ီတြင္ ေၿမြၾကီးမွာ ေဘးအစြန္ရွိ အင္ၾကင္းကို အမွီးႏွင့္ လွမ္းရိုက္ၿပီး ၾကယ္ၿဖဴအား အားကုန္ေပါက္ခ်လိုက္ေလရာ မိုးစက္မွ ေၿမြၾကီး အၿမီး၀င္လာမည့္ေနရာအား ၀ါးလံုးခၽြန္ ၿဖင့္ ခံလိုက္ေလရာ အၿမီးထဲသို႔ ၀ါးလံုးခၽြန္မွာ အဆံုး အထိ၀င္သြားေလေတာသည္ ။ ၾကယ္ၿဖဴ႔ကိုေပါက္ လိုက္ေသာ ဦးေခါင္းပိုင္းကိုမူ သူရိန္က လက္ထဲရွိ ဓါးရွည္ႏွင့္ ခုတ္ပိုင္းၿပီး ကိုၾကီးေက်ာ္မွာမူ ေၿမြၾကီးဟေနေသာ ပါးစပ္ေပါက္ထဲသို႔ လက္ထဲရွိ ၀ါးလံုးႏွင့္ ကန္႔လန္႔အေပၚေအာက္ခံလိုက္ရာ ေၿမြၾကီးပါးစပ္မွာ စိမရေတာ့ေပ ။ ရြာသူမ်ား၏ အႏၱရာယ္ကို ကာကြယ္ေပးေသာ ရြာသားမ်ား၏ အစြမ္းသတၱိကို ကၽြႏ္ုပ္အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးမိေလသည္ ။
ေၿမြၾကီးမွာ ဤတစ္ခ်ီတြင္ လြန္စြာ အထိနာသြားေသာေၾကာင့္ တြန္႔လိမ္ကာ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲေနေလေတာ့သည္ ။ တခ်ီတြင္ ေၿမြၾကီး၏ဒါဏ္ရာရေနေသာ အၿမီးပိုင္းက သစ္ပင္တစ္ပင္ကို ရစ္ပတ္လိုက္ၿပီး ဦးေခါင္းပိုင္းက ကၽြႏ္ုပ္ရွိရာ သို႔ တရွိန္ထိုး ေလထဲမွာ ပင္ေၿပးလာေလရာ ေလးညွိဳ႕မွ ပစ္လိုက္ေသာ ၿမွားသဖြယ္လွ်င္ ၿမန္လြန္း လွေပသည္ ။ ကၽြႏ္ုပ္လည္း လက္ထဲမွ ၀ါးလံုးခၽြန္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း ၀ါးလံုးႏွင့္ ကန္႔လန္႔ၾကီး ပါးစပ္ဟေနေသာ ေၿမြၾကီး၏ အာခံတြင္း ထဲသို႔ တဆံုးထိုးခ်လိုက္ေလရာ ေၿမြၾကီးထိုးဟပ္လိုက္ေသာ အရွိန္မွာ ၿပင္းေသာေၾကာင့္ ၀ါးလံုးမွာလည္ဂုတ္အတြင္းမွၿပန္ေဖာက္ထြက္ကာ ထုတ္ခ်င္းေပါက္သြားေလေတာ့သည္ ။ ယခုအခါေၿမြၾကီးမွာ လံုး၀မလႈပ္ရွားႏိုင္ေတာ့ပဲ ၿငိမ္သက္သြားသၿဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔မွာ သက္ၿပင္းခ်ႏိုင္ေပေတာသည္ ။
မိန္းကေလး ၃ ဦးမွာ ေသြးပ်က္ဖြယ္အၿဖစ္ဆိုးေၾကာင့္ စကားပင္မေၿပာႏုိင္ၾကေတာ့ပဲ ေၾကာင္ေငးေနရွာေလသည္ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္း ၄င္းတို႔ ၃ဦးကိုေခၚေဆာင္ကာ လွ်ိဳၾကီးအေပၚသို႔ ၿပန္တက္ခဲံၾကေလေတာ့သည္ ။ ယခုေတာ့ လည္း လွ်ိဳအတြင္းတြင္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေအးခ်မ္းလွ်က္...။ လွ်ိဳအေပၚသို႔ ေရာက္ေသာအခါ တြင္မူကား ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လံုး၀ထင္မွတ္မထားေသာ ၿမင္ကြင္းတစ္ခုက အသင့္ဆီးၾကိဳေနေလေတာ့သည္ ။
ဆက္ရန္ ။
www.thettantvillage.com
သက္တန္႔ခ်ိဳ
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................
“ သူၾကီး ဒါႏွစ္ခ်ိဳ႔ေၿမြၾကီးပဲ ၿဖစ္ရမယ္ဗ် ”
သူရိန္က စြပ္ေၾကာင္းၾကီးသို႔ လက္ညွိဳးထိုးရင္းေၿပာ၏ ။
“ အင္း ဒီကၽြန္းေပၚမွာ တို႔ ထင္ထားတာထက္ အႏၱရာယ္ပိုမ်ားေနၿပီ သတိထားႏိုင္မွ တန္ကာက်မယ္ ကဲ သူရိန္ေရ တို ႔ေတြ ခဏေလာက္နားၿပီး တိုက္ခိုက္စရာ လက္နက္ေတြ လုပ္ၾကရေအာင္ ”
“ ဟုတ္ကဲ့ သူၾကီး ”
သုိ႔ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လူစုလည္း ထိုေနရာတြင္ ေခတၱနားကာ ၀ါးစို႔ ၊ ေက်ာက္ခၽြန္စသၿဖင့္ ရရာလက္နက္မ်ားကို လူတိုင္း ကိုင္ေဆာင္ႏိုင္ရန္ၿပဳလုပ္ၾကေလသည္ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လူစုေခတၱနားေနခ်ိန္အတြင္း ေတာအုပ္အတြင္း တစ္ေန ရာမွ မ်က္လံုးစိမ္းၾကီး ႏွစ္လံုးႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လူစုအား စူးစိုက္ၾကည့္ေနၾကသည္ကိုမူ ထိုအခ်ိန္က ကၽြႏ္ုပ္တို႔ မသိလိုက္ေပ ။
ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္း ေခတၱအနားယူေနရင္း ခရီးဆက္မည္ၿပဳရာ လူစံုမစံုၿပန္လည္စစ္ေဆးရေလသည္ ။
“ သူၾကီး.. ၾကယ္ေလးရယ္ ၊ ပုတုရယ္ ၊ အင္ၾကင္းရယ္ ၃ ေယာက္ေပ်ာက္ေနတယ္ ”
သက္မီက လွမ္းေၿပာလိုက္ေသာေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္မွာ ေခါင္းနဘမ္းၾကီးသြားမိ၏ ။
“ ေဟ သူတို႔ ဘယ္ထြက္သြားတာလည္းသိလိုက္လား ”
“ ဟို ခုနကေတာ့ ပုတုက ဟိုလွ်ိဳေၿမာင္ထဲက သစ္ခြပန္းေလးလိုခ်င္တယ္လို႔ေၿပာတယ္ လွစ္ကနဲမ်ား လွ်ိဳထဲသြား ခူးၾကသလားမသိဘူး သက္မီလည္းသူတို႔ မသြားေလာက္ဘူးထင္ၿပီး သတိမထားမိလိုက္ဘူး ”
“ အင္း ဒီကေလးေတြနဲ႔ေတာ့ခက္ၿပီ ကဲ ကိုၾကီးေက်ာ္ မိုးစက္ သူရိန္ နဲဗားတို႔ ေလးေယာက္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ လိုက္ ခဲ့ၾက က်န္တဲ့ ကာလသားေခါင္းတို႔ ငမိုးတို႔ ငရဲမင္းတို႔က က်န္တဲ့ လူေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ၿပီး ေနခဲ့ၾက ကၽြန္ေတာ္ တို႔ လွ်ိဳထဲဆင္းမယ္ ”
“ ဟုတ္ကဲ့သူၾကီး ”
“ ေကာင္းပါၿပီ သူၾကီး ”
သို႔ႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ငါးေယာက္လည္း ၀ါးလံုးခၽြန္မ်ား ဓါးရွည္မ်ားကိုယူကာ ခပ္လွမ္းလွမ္းရွိ သစ္ခြပန္းမ်ား ပြင့္ ဖူးေနေသာ လွ်ိဳၾကီးအတြင္းသို႔ သတိၾကီးစြာထား၍ ဆင္းခဲ့ၾကေလေတာ့သည္ ။ က်န္ရြာသူရြာသားမ်ားကား ကၽြႏ္ုပ္ တို႔ကို ၾကည့္၍ ရင္တမမ ၿဖင့္ က်န္ခဲ့ၾကေလေတာ့သည္ ။
လွ်ိဳထဲသို႔ဆင္းေသာလမ္းက ေၿပၿပစ္လွသၿဖင့္ ခဏေလးအတြင္းမွာပင္ ေအာက္ေၿခသို႔ ေရာက္ရွိသြားေလသည္ ။ ပတ္၀န္း က်င္ကား အပ္က်သံမွ်ပင္ မၾကားေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္လွေသာေၾကာင့္ ၾကီးမားေသာ အႏၱရာယ္ တစ္ ခုခုရွိေနၿပီၿဖစ္ေၾကာင္း ကၽြႏ္ုပ္တို႔ သတိၿပဳမိလိုက္၏ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ငါးေယာက္ တိတ္ဆိတ္စြာ လွည့္ လည္ေနၾကစဥ္ ရုတ္တရက္ က်ယ္ေလာင္ေသာ ေအာ္ဟစ္သံတစ္ခုကိုၾကားလိုက္ရေလ၏ ။
“ အား....”
ေအာ္သံကက်ယ္ေလာင္လွေသာေၾကာင့္ လွ်ိဳၾကီးအတြင္းတြင္ ပဲ့တင္ထပ္သြားေလ၏ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ငါးေယာက္ လည္း အခ်ိန္ဆိုင္းမေနေတာ့ပဲ ေအာ္သံၾကားရာဆီသို႔ သုတ္ေခ်တင္ေၿပးခဲ့ၾကေလေတာ့သည္ ။ ရုတ္တရက္ၿမင္ လုိက္ရေသာ ၿမင္ကြင္းေၾကာင့္ အသက္ရွုရပ္မတတ္ပင္ၿဖစ္သြား၏ ။ ၾကယ္ၿဖဴ ၊ ပုတု ႏွင့္ အင္ၾကင္းတို႔မွာ မိႈင္းညွိဳ႕ခံထား ရသူမ်ားပမာ ေတာင့္ေတာင့္ၾကီးရပ္ေနၾက၏ ။ ၄င္းတို႔ ၃ ေယာက္ေရွ႕တြင္ကား လြန္စြာ ၾကီးမားေသာ လံုးပတ္ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ဖက္စာခန္႔ရွိေသာ ေၿမြၾကီးကား အုပ္မိုးေနသည္မွာ ၄င္းတို႔ အရပ္ ၂ ၿပန္စာေလာက္ ပင္ၿမင့္ေန၏ ။ လြန္စြာ အသည္းယားဖြယ္ေကာင္းေသာ ၿမင္ကြင္းေပတည္း ။ ေၿမြၾကီးကား မ်က္လံုးမ်ားမွာ အစိမ္းေရာင္ေတာက္လွ်က္ရွိၿပီး ဦးေခါင္းတြင္ အေမာက္ကဲ့သို႔ ဆူးခၽြန္မ်ားပါရွိကာ Anadragon (ေၿမြနဂါး) မ်ိဳးႏြယ္ဟု ခန္႔မွန္းရေပသည္ ။
ၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္ ေၿမြၾကီးကား မိန္းကေလး ၃ ေယာက္အလယ္တြင္ရွိေသာ ပုတုအား ရုတ္တရက္ လွမ္းၿမိဳ လိုက္ေလ၏ ။ ပုတုမွာ ထိုအခ်ိန္မွ ဖ်က္ကနဲ သတိရလာကာ ဦးေခါင္းကိုေရွာင္လိုက္ၿပီး လက္နဲ႔ကာ လိုက္ရာ ေၿမြနဂါးၾကီးကား လက္ကို ၿမိဳမိသြားေလသည္ ။
“ အား.....”
ရုတ္တရက္ ကၽြႏ္ုပ္နံေဘးမွ နဲဗား မွာ က်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ဟစ္၍ ေၿမြၾကီး၏ ၀မ္းဗိုက္ဆီသို႔ ၄င္းလက္ထဲမွ ၀ါးဆူး ခၽြန္ၿဖင့္ အားကုန္ထိုးစိုက္ခ်လိုက္ရာ ေၿမြၾကီးမွာ အထိနာသြားသၿဖင့္ စူးစူး၀ါး၀ါးေအာ္ဟစ္ၿပီီး ၄င္းငံုခဲ ထားေသာ လက္ကို ၿပန္လႊတ္လိုက္ေလ၏ ။ နာက်င္လွေသာေၾကာင့္ ေၿမြၾကီးမွာ လူးလြန္႔ေသာင္းၾကမ္းေနရာ သစ္ပင္ငယ္ မ်ားမွာ အပိုင္းပိုင္းၿပတ္ထြက္ကုန္၏ ။ ထိုစဥ္မွ ၾကယ္ၿဖဴ ၊ အင္ၾကင္း ၊ ပုတု တို႔ ၃ ေယာက္မွာ သတိၿပန္ ၀င္လာ၍ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဖက္သို႔ ေၿပးလာၾကကုန္၏ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္းအ သင့္အေန အထား ၿဖင့္ ေစာင့္ေနၾကရာ တစ္ခ်ီတြင္ ေၿမြၾကီး၏ အာခံတြင္းမွ မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားၿဖင့္ မႈတ္ထုတ္ေလရာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ မွာ အလွ်င္အၿမန္ ေရွာင္ေသာ္လည္း ကၽြႏ္ုပ္၏ ညာဖက္လက္ အက်ီၤမွာ မီးေလာင္ကၽြမ္းခံရေလသည္ ။ ေၿမြၾကီး၏ ေဒါသကား အထြဋ္အထိပ္သို႔ေရာက္ေနေခ်ၿပီ ။
တစ္ခ်ီတြင္ ေၿမြၾကီးမွာ ေဘးအစြန္ရွိ အင္ၾကင္းကို အမွီးႏွင့္ လွမ္းရိုက္ၿပီး ၾကယ္ၿဖဴအား အားကုန္ေပါက္ခ်လိုက္ေလရာ မိုးစက္မွ ေၿမြၾကီး အၿမီး၀င္လာမည့္ေနရာအား ၀ါးလံုးခၽြန္ ၿဖင့္ ခံလိုက္ေလရာ အၿမီးထဲသို႔ ၀ါးလံုးခၽြန္မွာ အဆံုး အထိ၀င္သြားေလေတာသည္ ။ ၾကယ္ၿဖဴ႔ကိုေပါက္ လိုက္ေသာ ဦးေခါင္းပိုင္းကိုမူ သူရိန္က လက္ထဲရွိ ဓါးရွည္ႏွင့္ ခုတ္ပိုင္းၿပီး ကိုၾကီးေက်ာ္မွာမူ ေၿမြၾကီးဟေနေသာ ပါးစပ္ေပါက္ထဲသို႔ လက္ထဲရွိ ၀ါးလံုးႏွင့္ ကန္႔လန္႔အေပၚေအာက္ခံလိုက္ရာ ေၿမြၾကီးပါးစပ္မွာ စိမရေတာ့ေပ ။ ရြာသူမ်ား၏ အႏၱရာယ္ကို ကာကြယ္ေပးေသာ ရြာသားမ်ား၏ အစြမ္းသတၱိကို ကၽြႏ္ုပ္အံ့ၾသခ်ီးက်ဴးမိေလသည္ ။
ေၿမြၾကီးမွာ ဤတစ္ခ်ီတြင္ လြန္စြာ အထိနာသြားေသာေၾကာင့္ တြန္႔လိမ္ကာ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲေနေလေတာ့သည္ ။ တခ်ီတြင္ ေၿမြၾကီး၏ဒါဏ္ရာရေနေသာ အၿမီးပိုင္းက သစ္ပင္တစ္ပင္ကို ရစ္ပတ္လိုက္ၿပီး ဦးေခါင္းပိုင္းက ကၽြႏ္ုပ္ရွိရာ သို႔ တရွိန္ထိုး ေလထဲမွာ ပင္ေၿပးလာေလရာ ေလးညွိဳ႕မွ ပစ္လိုက္ေသာ ၿမွားသဖြယ္လွ်င္ ၿမန္လြန္း လွေပသည္ ။ ကၽြႏ္ုပ္လည္း လက္ထဲမွ ၀ါးလံုးခၽြန္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း ၀ါးလံုးႏွင့္ ကန္႔လန္႔ၾကီး ပါးစပ္ဟေနေသာ ေၿမြၾကီး၏ အာခံတြင္း ထဲသို႔ တဆံုးထိုးခ်လိုက္ေလရာ ေၿမြၾကီးထိုးဟပ္လိုက္ေသာ အရွိန္မွာ ၿပင္းေသာေၾကာင့္ ၀ါးလံုးမွာလည္ဂုတ္အတြင္းမွၿပန္ေဖာက္ထြက္ကာ ထုတ္ခ်င္းေပါက္သြားေလေတာ့သည္ ။ ယခုအခါေၿမြၾကီးမွာ လံုး၀မလႈပ္ရွားႏိုင္ေတာ့ပဲ ၿငိမ္သက္သြားသၿဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔မွာ သက္ၿပင္းခ်ႏိုင္ေပေတာသည္ ။
မိန္းကေလး ၃ ဦးမွာ ေသြးပ်က္ဖြယ္အၿဖစ္ဆိုးေၾကာင့္ စကားပင္မေၿပာႏုိင္ၾကေတာ့ပဲ ေၾကာင္ေငးေနရွာေလသည္ ။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔လည္း ၄င္းတို႔ ၃ဦးကိုေခၚေဆာင္ကာ လွ်ိဳၾကီးအေပၚသို႔ ၿပန္တက္ခဲံၾကေလေတာ့သည္ ။ ယခုေတာ့ လည္း လွ်ိဳအတြင္းတြင္ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေအးခ်မ္းလွ်က္...။ လွ်ိဳအေပၚသို႔ ေရာက္ေသာအခါ တြင္မူကား ကၽြႏ္ုပ္တို႔ လံုး၀ထင္မွတ္မထားေသာ ၿမင္ကြင္းတစ္ခုက အသင့္ဆီးၾကိဳေနေလေတာ့သည္ ။
ဆက္ရန္ ။
www.thettantvillage.com
သက္တန္႔ခ်ိဳ
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................
