Monday, February 4, 2013

ဒီစစ္ျပီးတဲ့အခါ . . .












ဒီစစ္ျပီးတဲ့အခါ . . .

(၁)

တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ နဲ႔ ေသမင္းတံခါး၀ဟာ
ဖိတ္တ၀က္စင္တ၀က္ ၀ိဥာဥ္ေခၚသံေတြနဲ႔
အိပ္မက္ေတြကို ဖ်က္ကနဲ သတ္ခ်လိုက္တယ္

(၂)

ျပီးဆံုးသြားပါျပီ . . .အရာရာျပီးဆံုးသြားပါျပီတဲ့
ျငိမ္းခ်မ္းေရးအလံေတြလႊင့္ . . .
ရင္ထဲေတာ့ တဆစ္ဆစ္ နာက်င္ေနလိုက္ရတာ
“ ေနျခည္မွာ ေရႊရည္ေလာင္း ငါတို႔စာသင္ေက်ာင္း ”
မေဟာင္းတဲ့ ဇာတ္လမ္းသစ္ၾကီးမွာ ဗံုးဆံေတြ ပ်ံ႕က်ဲ
ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႔ . ယိုင္နဲ႔ေနဆဲပါလား

အမွန္တရားကို ခံတပ္လုပ္သတဲ့
အဲဒီ လက္နက္ေတြက လူသတ္တယ္
အဲဒီ မိုင္းဗံုးေတြက လူသတ္တယ္
အဲဒီ က်ည္ဆံေတြကလူသတ္တယ္
သား . . . ငိုခ်င္လို္က္တာ ေမေမ . . ။

(၃)

သူတို႔စာမအံၾကေတာ့ဘူး
တိတ္ဆိတ္မႈက သခၤိ်ဳင္းေျမထဲက
ဖုတ္ဖတ္ခါထ အေလာင္းေကာင္ေတြ
စာ . . . ထဆို ေနၾက
“ ကၾကီးကေလးငယ္ . . ခ်စ္စဖြယ္ ”
အို . . ဘယ္မွာလဲ ေမေမ ရယ္

မ်က္ရည္နဲ႔ ခါးသီးမႈ ဘာလို႔ ထပ္တူၾကရတာလဲ
ျပည့္တန္ဆာတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဖိနပ္တစ္ရံေလာက္ေတာင္တန္ဖိုးမရွိတဲ့
“ လူ႕အခြင့္အေရး ” ေတြ ဆံုးရွံုးေနၾက
သား . . မေလးစားႏုိင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ ေမေမ ။

( ၄)

ရင္ဘတ္ေပၚက ၾကယ္ေတြက
ကမၻာဖ်က္တံဆိပ္ေတြမ်ားလား
ေသသြားတယ္ ေမေမ
ကေလးေတြ ေသသြားတယ္ေမေမ
အဖိုးေတြေသသြားတယ္ေမေမ
အဖြားေတြေသသြားတယ္ေမေမ
ျပည္သူေတြ ေသသြားတယ္ေမေမ
နတ္ဆိုးရဲ႕ ရြတ္ဆိုမႈ ဂါထာ တစ္၀က္အေရာက္မွာ
သားတို႔ ရွံးနိမ့္ခဲ့ရတာလား ေမေမ
ဇ ဇလပ္ျပာေတာင္တန္းျပာမွာ
ဂ်ိဳးျဖဴကေလးေတြ မရွိေတာ့ ဘူး ေမေမရယ္

စစ္၀ိဥာဥ္ရဲ႕ ခလုတ္တစ္ခ်က္ အဆြဲမွာ
အားလံုးလဲက်သြားတယ္ . . .
တစ္ . . ႏွစ္ . . .သံုး
ဘယ္ေတာ့မွ လည္း . .မျပီးဆံုးေသးႏုိင္ဘူး
အဲဒီပုစၦာ . .ဆက္မတြက္ပါရေစနဲ႔လား

(၅)

ဒီေန႔ . . . လယ္ရိတ္ရမယ့္အခ်ိန္
စပါးေတြ မဖူးေတာ့ဘူး
ပန္းေတြမပြင့္ေတာ့ဘူး
က်ည္ဆံေတြနဲ႔ ဗံုးသံေတြက
မိုးၾကိဳးပစ္သလို အပိုင္းပိုင္းျပတ္က်
အရာရာအနႏၦေပါ့ ေမေမ

ျမက္ပင္ကေလးေတြအပိုင္းပိုင္းျပတ္က်
မိသားစုေတြေတြ . . . အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ ကြဲအက္လိုက္ၾက
ဒီဘ၀ကျဖင့္ . . . .
စစ္နတ္ဆိုးရဲ႕ ရယ္သံေတြေအာက္
အိပ္မက္ေတြ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ ေျမျမွဳပ္ခံလိုက္ရတာေပါ့ေမေမ

(၆)

ေဘးနားကျဖတ္သြားတဲ့က်ည္ဆံမွာ စာနာမႈေလးမ်ား ပါမလား
သား အေျပးအလႊားလိုက္ၾကည့္
မမွီလိုက္ပါဘူးေမေမ
သူ႔ ရင္ဘတ္ကိုေဖာက္ထြင္း . . ေသြးစိမ္းတို႔လွ်ံက်
ခါး . . ခါး . . .ခါး . . . တယ္ေမေမ

“ ၀ုန္း ကနဲ ေပါက္ကြဲသံရဲ႕တစ္ဖက္
အရပ္လည္းမကယ္ႏိုင္ နတ္လည္းမကယ္ႏိုင္
ယိုင္နဲ႔နဲ႕လယ္ေတာကေလးက
သခင္မဲ့ေနရွာတယ္ ေမေမ

အနာဂါတ္မွာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ရွိတယ္လို႔မ်ား
မႏွစ္သိမ့္ပါနဲ႔လား
ျပတ္ထြက္သြားတဲ့အသားစိုင္ေတြနဲ႔အတူ
မနက္ျဖန္ေတြပါ . . ပါသြားခဲ့ရျပီ
ဘာမ်ား မွားေနခဲ့လို႔လဲဟင္
ဘာမ်ား မွားေနခဲ့လို႔လဲဟင္

မ်က္ရည္တခ်ိဳ႕ . . . ေသြးစက္ေတြအေပၚ ဖိတ္က်
သားတို႔ အျမဲ ပဲ နိမ့္က်ေနခဲ့ရ ။

( ၆)

ရွားပါးတဲ့ မိုးေရတစ္စက္ ကို ငတ္မြတ္ေနတဲ့
ကႏၱာရ အိုမွာ . . .
တစ္ခုလပ္ မုဆိုးမ ေတြနဲ႔
သားရူး မိခင္ ေတြနဲ႔
ေသမင္းကေတာ့ ရီေနရွာတယ္ ေမေမ
“ခလုတ္တစ္ခ်က္ဆြဲယံုနဲ႔ မင္းတို႔အသက္ေတြ . . ဖ်က္ကနဲပါပဲ ” တဲ့

အဖြားအိုရဲ႕ မ်က္ရည္ ေတြ သဲေသာင္ျပင္ေပၚက်
ကမၻာမေၾကတဲ့ မိုးေတြ . . ရြာခ်လိုက္ၾကစမ္းပါ
“ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ” ကို ၾကက္ေျခခတ္
အရိုင္းအစိုင္းတို႔ ဗံုတီးသံေတြၾကားမွာ
သားျဖင့္ ေၾကာက္လိုက္တာ ေမေမ ရယ္ . .

(၇)

သေရဆိုတာ မရွိပါဘူး
ရွံုးရွံုးႏုိင္ႏုိင္ အျပိဳင္ က်ဲတဲ့ ေခတ္ၾကီးမွာ
၀ိဥာဥ္တို႔ ေအာ္ညည္းသံသာ ကမၻာပ်က္မတက္
ေလာကထဲက အမိမဲ့သားေတြ
. . . . . . . . . .
အနာဂါတ္ကို သီခ်င္းသံေလးေတြနဲ႔မေခ်ာ့သိပ္ၾကပါနဲ႔
ေနာက္ဆံုးမွာ
ေသဆံုးသြားတဲ့အေလာင္းေကာင္ေတြက ရုပ္ရွင္ျပကြက္မဟုတ္ဘူး
ေသြးနဲ႔ ေဆးတဲ့ ေျမတစ္ကြက္မွာ
သားတို႔ . . ေသျခင္းကို တတ္သြားခဲ့ပံုမ်ား ေမေမရယ္ . .

(၈)

ၾကိဳးစင္ထက္က အလံငယ္ဟာ
ေလမွာ တ၀င့္၀င့္ . . လူသတ္ကုန္းဆီက
ေတာ္လဲသံေတြ . . . Disaster မဟုတ္ဘူး
တရားေဟာသံေတြမဟုတ္ဘူး
စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမဟုတ္ဘူး
ျငိမ္းခ်မ္းေရးခ်ိဳးကူသံေတြမဟုတ္ဘူး
အဲဒါ . . ေသမင္းရဲ႕ ေတာက္ ေခါက္သံ
အျပစ္မရွိသူေတြရဲ႕ ေသြးကို
အျပစ္ရွိသူတို႔ ေသာက္သံုးၾကတယ္
အျပစ္မရွိသူေတြရဲ႕ ခႏၶာကို
အျပစ္ရွိသူတို႔ စိတ္ခြာ ဖ်က္ဆီးၾကတယ္

ဘယ္ေတာ့မွ . . . ငရဲက မလြတ္ဘူး

(၉)

က်ည္ဆံ တစ္ေတာင့္ကို ေရာင္းပါ
မိသားစုတစ္နပ္စာ ေျဖရွင္းခ်င္လို႔

လူေတြသြားမယ့္လမ္းမွာ ေထာင္မဲ့မိုင္းေတြအစား
ေျပာင္းခင္းေတြစိုက္ပါလား ငါ့သား . . .

ခက္တာပဲ ေမေမရယ္

စစ္ဆိုတာ က်ည္ေတြအဆင့္အတန္းျခင္းျပိဳင္တဲ့ပြဲ
စာနာမႈ ရင္ခြင္ျဖဴျဖဴမွာ ေသြးနီနီေတြစီးက်လာတာ
ဘာမ်ားဆန္းသလဲ ေမေမ

စစ္က သတ္ေလ . . .ျပည္သူေတြက ေသေလ
ေပေပေတေတ ဘ၀ေတြအားလံုး
အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ျဖစ္ၾကယံုေပါ့
ကမၻာမေၾက သီခ်င္းသံကို ေတာ့ တိတ္ဆိိတ္စြာ ဆိုေနပါရေစ ေမေမ

(၁၀ )

ေမေမ ေပးတဲ့ ေက်ာက္တံတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔
သင္ပုန္းအေပၚ ေရးျခစ္မိခဲ့
“ စစ္ . . ကို . . မုန္း . . .တယ္ ”

လူသားျခင္းစာနာမႈ ေသဆံုးျခင္းဟာ
လူ႔သမိုင္းတစ္ခုလံုး ေျမျမဳပ္ခံရျခင္းပဲ

လူ႔အခြင့္အေရးငတ္မြတ္ျခင္းဟာ
ကေလးငယ္ရဲ႕ မ်က္ရည္ပဲ

စစ္နတ္ဘုရားရဲ႕ ခရာသံကို
ေျမတြင္းထဲ ထည့္ အုပ္
မိုးေတြ ခပ္အုပ္အုပ္ကေလး
ခ်ဳပ္ေစခ်င္လွျပီ ေမေမ

ဒီစစ္ျပီးတဲ့အခါ . . .


(သက္တန္႔ခ်ိဳ ေရးဖြဲ႔သည္ )
Photo : google image search

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

7 comments:

  1. ဖတ္ျပီး ရင္နဲ႔အမွ်ခံစားခဲ႔ရတယ္...:(
    ဒီစစ္ၾကီး ျပီးတဲ႔ အခါက်ရင္ မုိးနတ္လဲ
    အငိုတိတ္ဖုိ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ေနတယ္ ကိုယ္႔ကိုယ္
    အခုေတာ႔ :((((

    ReplyDelete
  2. ကဗ်ာကို အရမ္းၾကိဳက္လို့ facebook မွာ တင္ခြင့္ၿပဳပါ

    ReplyDelete
  3. ကိုသက္တန္ ့ခ်ိဳ..
    စာနာမႈ၊ ထြင္းေဖာက္ျမင္နိုင္မႈအျပည့္နဲ ့ ေရးစပ္ထားတဲ့
    တစ္ကယ့္ကို ေကာင္းတဲ့ ကဗ်ာေကာင္းတပုဒ္မို ့ ခ်ီးၾကဴးပါ၇ေစဗ်ာ...။

    ReplyDelete
  4. စစ္ျဖစ္ေတာ့မွလူေသ ဘဝေသတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပညာေရး ဘက္မွာလဲ ပါေမာကၡေတြရဲ႕ အာဏာျပ ပညာေတြေၾကာင့္ ၂/၃ ခါက် ေက်ာင္းသားေတြ ရွိေနသလိို ငါလိုရာဆဲြယူစည္းကမ္းေတြသံုးျပီးဖိႏွိပ္ခံ ဆရာမေတြလဲရွိေနပါတယ္။ ပညာတတ္ေတြ က တဘက္သားစိတ္ကို ေသ/ရႈံး တဲ႔အထိ ညွင္းဆဲႏုိင္ပါတယ္။

    ReplyDelete
  5. ကဗ်ာေကာင္းေလးပါ။ စစ္ဆိုတာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေကာင္းက်ိဳးမေပးပါဘူး။ အလယ္ကေျမဇာပင္ ျဖစ္ရတဲ႔သူေတြကို သနားတယ္။ ေသြးေျမက်မွ အႏိုင္ရမယ္ဆိုတဲ႔စိတ္ျဖစ္သြားခဲ႔ရင္ေတာင္ အျပစ္မဲ႔သူေတြမ်က္ႏွာကို အရင္ငဲ႔ပါ။ အျပစ္မဲ႔ခံရသူေကာ၊ ႏွစ္ဖက္ေသာသူမ်ားမွာေကာ မိသားစုနဲ႔မလား.ဘယ္သူက ေသကြဲရွင္ကြဲ ခြဲခ်င္ပါ့မလဲ..

    ReplyDelete
  6. war is not good for anyone.especially the soldier who fight in this war know the side effect of war.we left our family away and go to the way where we cannot know which time we come back.we also do not we can back home with soul or not.we fight to enemy whom we did not met at least one time.but people hate our soldier only.please understand us about we are also human with heart not devils.


    ReplyDelete
  7. every war is bad.especially soldiers who fought between war more know about this.we left our home,parents and love.we go to place from where we not sure to come back alone with life.our soldiers are also human but people hate,,blame only us.please understand us.

    ReplyDelete

ဒါေလးေတြေရာဖတ္ၿပီးၿပီလား

Related Posts with Thumbnails