Tuesday, August 31, 2010

ဒီမွာပဲရပ္ေနၾကမလား စာေရးသူမ်ားခင္ဗ်ာ

ဒီမွာပဲရပ္ေနၾကမလား စာေရးသူမ်ားခင္ဗ်ာ



(www.thettantcho.com) မွာ တင္ထားတဲ့ပို႔စ္ေလးၿဖစ္ပါတယ္ ။


ဒီပို႔စ္ေလးကိုေတာ့ ၿမန္မာဘေလာ့ေလာကမွာ လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုလို႔ ထင္ၿမင္မိတဲ့ အတြက္ေရး လိုက္ရၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ စာကိုမဖတ္ခင္မွာ သင္ဟာ စာေရးဖို႔ ၀ါသနာပါသူလား ။ စာဖတ္ဖို႔၀ါ သနာပါသူလားဆိုတာ ေရြးခ်ယ္ဖို႔လိုပါတယ္။ စာဖတ္သူသက္သက္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီပို႔စ္ကို ဆက္မ ဖတ္ လည္းရ ပါတယ္ ။ စာေရးသူေတြအတြက္ စာေရးဖို႔ ၀ါသနာပါသူေတြအတြက္ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးတာၿဖစ္ပါတယ္ ။


၁ ။ Chatting ေတြနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္ေနၾကေတာ့မွာလား ။

အမ်ားစုေပါ့ အင္တာနက္User အမ်ားစုဟာ Chatting ေတြကို အမ်ားဆံုးအသံုးၿပဳၾကပါတယ္ ။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿပန္စမ္းစစ္ၾကည့္ရေအာင္ ။ ခ်က္တင္အသံုးၿပဳၿခင္းၿဖင့္ ဘာေတြအက်ိဳးရွိပါသလည္း ။ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ လူမႈေရး ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအတြက္ ခ်က္တင္ကိုသံုးတာကို မေၿပာလိုပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္တင္ရင္ အင္တာနက္ဆိုင္လာ ဘယ္သူအြန္လိုင္းရွိမရွိၾကည့္ ေနာက္ၿပီး တစ္ေနကုန္အေရမရ အဖတ္မရေတြေၿပာ ဒါေတြဟာ အလြန္ပဲ ဆံုးရွံဳးမႈမ်ားပါတယ္ ။ ဘာေတြဆံုးရွံဳးသလည္းဆိုေတာ့ အခ်ိန္ရယ္ ၊ ကိုယ္ရည္ ကိုယ္ေသြးရယ္ ေနာက္ၿပီး ကိုယ့္ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြလည္းေပ်ာက္ဆံုးကုန္ေလ့ရွိပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ခ်က္တင္ကို စြဲေနတဲ့ စာေရးသူမ်ားရွိရင္ ၿပင္ေစခ်င္ပါတယ္ ။ ခ်က္တင္ထိုင္မယ့္အစား စာေရးတဲ့အလုပ္ကို လုပ္ၾကည့္ပါ ။ သင့္အတြက္ ထူးၿခားလာမွာပါ ။

၂ ။ ဘာစာေတြေရးတာ၀ါသနာပါလည္း ။

သင္ဘာလိုစာမ်ိဳးေရးတာ၀ါသနာပါပါသလည္း ။ ဘာသာၿပန္လား ၊ ထူးဆန္းေထြလာလား ၊ ရသလား ၊ သုတလား ၊ fiction လား ၊ ကဗ်ာလား ၊ အေတြ႔အၾကံဳလား ၊ အမ်ားၾကီးပါ ။ ေရးမယ္ဆိုရင္ေပါ့ ။ အခု ကၽြန္ေတာ္က ဒီရြာကေလးမွာ ဘေလာ့ပို႔စ္ ( ေက်းလက္သတင္းစာ) ေနရာမွာ ကိုယ္ပိုင္ေရးမဟုတ္ရင္ မတင္ရဘူးလို႔ ကန္႔သတ္ထားတဲ့အတြက္ ဘာေတြမ်ား ေၿပာင္းလဲသြားသလည္းလို႔ ၾကည့္ၾကရေအာင္ ။

ကဗ်ာေရးသူေတြမ်ားလာပါတယ္ ။ ကဗ်ာကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း ႏွစ္သက္စြာ ခံစားေလ့ရွိတဲ့အတြက္ မေၿပာလို ပါဘူး ။ ဒါဆို စာေရးသူေတြအေနနဲ႔ ကဗ်ာပဲ ေရးယံုနဲ႔ ေက်နပ္ေနၾကၿပီလား ။ ဆိုက္တစ္ခုလံုးမွာ ကဗ်ာေရးသူေတြပဲ ရွိၾကလို႔လား ။ ကိုယ္ပိုင္ေရးဆိုတာ ကဗ်ာကိုပဲ ဆိုလိုတာမဟုတ္ပါဘူး ။ အခုဆို ေန႔တိုင္း တက္လာတာ ကဗ်ာေတြၾကီးပါပဲ ။ က်ေနာ္ၿဖစ္ေစခ်င္တာကအင္တာနက္ဆိုတာ သံုးလို႔မကုန္ႏိုင္တဲ့ သုတရသ ဘဏ္တိုက္ၾကီးပါ ။

Xinhau သတင္းဌာနကေန ေန႔စဥ္ သတင္းေတြယူေရးမလား ။ Chicken soup for the soul ဆိုက္ထဲက ရသစာေပေတြဘာသာၿပန္မလား ၊ တၿခား အေတြ႔အၾကံဳေတြပဲ ေရးမလား ရသေတြပဲေရးမလား ေရးစရာ ေတြအမ်ားၾကီးပါ ။ တစ္ခုအေရးၾကီး ေၿပာလိုတာက စာေရးသူဟာ ဘာရည္ရြယ္ခ်က ္နဲ႔စာေရးတာၿဖစ္ပါသလည္း ။ ကိုယ့္ခံစားမႈကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ သက္သက္ပဲလား ။ ဒါဆို အတၱၾကီးလြန္းတယ္လို႔ ေၿပာပါရေစ ။ စာဖတ္သူ ေတြအတြက္ အက်ိဳးရွိႏိုင္မယ့္ တစ္စံုတရာ ေပးႏိုင္မွသာ စာေရးသူ ပီသတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ေၿပာပါရေစ ။ ဒါဆို ကိုယ္ပိုင္ေရး တစ္ပုဒ္တင္လိုက္ၿပီဆိုတာနဲ႔ စာဖတ္သူေတြအတြက္ ဘာေတြအက်ိဳးရွိသြားသလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ၿပန္ေမးၾကည့္ပါ ။

သူတို႔ ဗဟုသုတေတြတိုးသြားသလား ။ စိတ္ဓါတ္ခြန္အားေတြတစ္ခုခု ရသြားသလား ။ ဒါမွမဟုတ္ ခံစားမႈတစ္ခုခု ရသတစ္ခုခုကိုရသြားသလား ။ ၿပန္ဆန္းစစ္ရပါမယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ ၿဖစ္ေစခ်င္တာကေတာ့ ကိုယ့္စာဖတ္ၿပီး တစ္ပုဒ္ဆိုတစ္ပုဒ္ဆိုသေလာက္ စာဖတ္သူေတြရင္ထဲ စြဲၿငိက်န္ေစခ်င္တယ္ဆိုတာပါပဲ ။ အေရအတြက္ အမ်ားၾကီး နင့္ကိုငါခ်စ္တယ္ ငါ့ကို နင္ခ်စ္မလား ပင္လယ္ၾကီးေလာက္ခ်စ္တယ္ ဘာညာ ဆိုၿပီး စာေတြေရးေနမယ့္အစား ကိုယ့္အတၱ ကိုယ့္ခံစားမႈေတြ ကို ေဖာ္ထုတ္ေနမယ့္အစား သူမ်ားအတြက္ ဘာေတြေပးဆပ္ႏိုင္မလည္းဆိုတာကိုသာ ဦးစားေပးၿပီးစဥ္းစားေစခ်င္ပါတယ္ ။

စကားၾကီးစကားက်ယ္ေတြေၿပာၿပီး မင္းကေရာ ဘာေတြလုပ္ေနလို႔လည္းလို႔ ၿပန္ေမးစရာရွိပါတယ္ ။ က်ေနာ့္ပို႔စ္ ေတြကို ဖတ္ၾကည့္ပါ အကုန္လံဳးအစအဆံုးဖတ္ၾကည့္ပါ ။ ကၽြန္ေတာ္စာစေရးကတည္းက ထူးဆန္းေထြလာကို ၀ါသနာပါတဲ့အတြက္ အင္တာနက္မွာ ထူးဆန္းေထြလာေတြ ဗဟုသုတေတြကို အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး ဘာသာၿပန္ၿပီး တင္ဆက္ခဲ့တာပါ ။ တခါတခါ အရမ္းေရးခ်င္လာၿပီဆိုရင္ ကဗ်ာေရးတယ္ ။ ၀ထၳဳတိုေလးေတြကိုယ္ပိုင္ေရး သို႔မဟုတ္ ဘာသာၿပန္ေလးေတြေရးတယ္ ။ စာဖတ္သူေတြ အက်ိဳးရွိမယ့္ အရာေလးေတြကိုပဲ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေရြးခ်ယ္တင္ဆက္ေပးခဲ့ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း မၿပည့္စံုပါဘူး ။ လိုအပ္ခ်က္ ေတြအမ်ားၾကီး ရွိတယ္ဆိုတာ၀န္ခံပါတယ္ ။

အဓိက ေၿပာခ်င္တာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ အင္တာနက္မွာလာေရာက္ေတြ႔ဆံုၾကတယ္ ။ ဒီဆိုက္ ေလးထဲမွာ ခင္မင္ၾကတယ္ ။ ဒါဆို တစ္ခုခုကို ေပးဆပ္ႏိုင္ေအာင္ၾကိဳးစားပါ ။ စာေတြမ်ားမ်ားေရးပါ ။ အယ္ဒီ တာေတြလို မေကာင္းတာပယ္ေကာင္းတာေလးေတြပဲ ေရြးတင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ္ပိုင္ေရး မွန္သမွ် တင္ေပးေနတာပါ ။ စာေတြေရးစရွိလာၿပီဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ယံုၾကည္မ ႈရွီလာပါလိမ့္မယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွပဲ စားေရးဖို႔ ၀ါသနာပါရင္ မရပ္ေနၾကပါနဲ႔ ။ ဘေလာ့ပို႔စ္ေတြေရးပါ ။ တစ္ပုဒ္ခ်င္းစီ အႏွစ္ ေတြၿပည့္ေနေအာင္ၾကိဳးစားပါ ။

ေလးငါးေၾကာင္း ကိုတစ္ပုဒ္ အပုဒ္ ငါးဆယ္ေလာက္နဲ႔ အႏွစ္သာရ ၿပည့္၀တဲ့ဘေလာ့ပို႔စ္တစ္ခုက တန္ဖိုးရွိ ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာပဲရပ္မေနၾကပါနဲ႔ စာေရးသူမ်ားခင္ဗ်ာ ။

အေရအတြက္ထက္ အရည္အခ်င္းက ပိုတန္ဖိုးရွိပါတယ္ ။

သက္တန္႔ခ်ိဳ
31 August 2010


စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Monday, August 30, 2010

မွားယြင္းမိေသာအေတြးမ်ား

မွားယြင္းမိေသာအေတြးမ်ား



လူရယ္လို႔ ၿဖစ္လာကတည္းက လူတိုင္းအေတြးမ်ိဳးစံု ေတြးၾကတာပါပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အပါအ၀င္ေပါ့ ။ အဲဒီအ ထဲကမွ ရယ္စရာေကာင္းတဲ့အၿဖစ္ေလးေတြ ၊ သင္ခန္းစာ ယူစရာေကာင္းတဲ့အၿဖစ္ေလးေတြကို ေရးသား ပါဦးမယ္ ။ တစ္ခါတုန္းကေပါ့ ။ အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ေဆးေက်ာင္း 1st year တက္ေနၿပီ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ ႏိုင္ေဇာ္ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ သူကေတာ ့ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔စြံ တယ္လို႔ပဲ ေၿပာရမလား ။ အရြယ္မတိုင္ခင္ ၀န္ပိတယ္ပဲ ေၿပာရမလား ။ ၁၀ တန္းကတည္းက မိန္းမရေနၿပီ ။ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္နဲ႔က ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြ ။ သူရသြားတဲ့ မိန္းမကလည္း ( အမွန္ေၿပာရရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀ိုင္း ေလွာ္ေပးလို႔ အဓိက ကၽြန္ေတာ္ေပါ့ ) ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းပါပဲ ။ ဒင္းတို႔ ဘယ္လို ညားသြားၾကသလည္း ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ၿမွားနတ္ေမာင္လုပ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္း ေနာက္မွေၿပာပါဦးမယ္ ။ ႏိုင္ေဇာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔က စားအိမ္ေသာက္အိမ္ဆိုေတာ့ အၿမဲ၀င္ထြက္ေနၾက ၊ စားေသာက္ေနၾကေပါ့ ။

တစ္ေန႔ေပါ့...။ အဲဒီတစ္ေန႔မွာ လူက ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ ႏိုင္ေဇာ့္ကိုေခၚၿပီးဂိမ္းသြားေဆာ့မယ္ဆိုၿပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္ ။ (ဂိမ္းေဆာ့တယ္ဆိုလို႔ ကေလးမထင္လိုက္နဲ႔ေနာ္ Mario တို႔လို တင့္ကားတို႔လို ေဆာ့တာ မဟုတ္ဘူး ေဘာလံုးကန္ရင္ကန္ မကန္ရင္ Resident Evil တို႔လို Final Fantasy တို႔လို ဇတ္လမ္း ဂိမ္းတြဲေတြ ေဆာ့တာပါ ) အဲေလ...ေၿပာရင္း ေခ်ာ္ကုန္ၿပီ ။ အဲဒီလိုနဲ႔သူတို႔ အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ လူတစ္ေယာက္မွ မေတြ႔ဘူးခင္ဗ် ။ ဘယ္ရမလည္းေလ ဒင္းတို႔ အိမ္ေနာက္ေဖးဖက္က ဘယ္ေတာ့မွ ပိတ္ေလ့မရွိဘူးဆိုတာ သိတာေပါ့ ။ သူတို႔ လင္မယားက တခါတခါ အဲဒီလို အိမ္ေရွ႕တံခါးၾကီး ပိတ္ၿပီး ဘာလုပ္မွန္းမသိပါဘူး ။ (တမ်ိဳးမထင္နဲ႔ေနာ္ အပ်င္းထူၿပီး တံခါးကို ထမဖြင့္တာ ကၽြန္ေတာ္အသိဆံုး ) ဒါနဲ႔ ကိုယ္လည္း အိမ္ေဘး ကေနပတ္ၿပီး အိမ္ေနာက္ေဖးေပါက္ကို ပတ္သြားတာေပါ့ ။ အိမ္အလည္ မေရာက္တေရာက္မွာပဲ ၾကားလိုက္ ရတဲ့အသံေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ေခါင္းေတြ ထူပူသြားပါတယ္ ။

“ ကိုကို...ေဆာင့္ေလကြာ အားမရွိဘူးလား တကတည္း ေယာကၤ်ားမဟုတ္တဲ့အတိုင္းပဲ ”

“ ဟ.. ေဆာင့္တာပဲဟ ငါလည္း အားကုန္ေနၿပီ နင့္ဟာက ထြက္မွမထြက္ပဲ ”

“ အာ..ကိုကိုေဆာင့္ေနပံုနဲ႔ ဒီေန႔ၿပီးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး ဖယ္ဖယ္မိန္းမေဆာင့္ၿပမယ္ ”

ဟိုက္..ၾကားလိုက္ရတဲ့အသံေတြေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဆက္ၿပီးပဲ ၀င္ရမလို ေနာက္ပဲ ၿပန္ဆုတ္ရမလိုနဲ႔ ကိုယ္လာ တာ အခြင့္မသင့္ဘူးလားမသိဘူး ဆိုၿပီးေတာ့လည္း ေတြးလိုက္မိေသးတယ္ ။ ဆက္နားေထာင္ ၾကည့္ ပါဦး ။

“ ဟ..မိန္းမရ ၿဖည္းၿဖည္းေဆာင့္ပါဟ က်ိဳးကုန္ေတာ့မွာပဲ ”

“ အို..ကိုကိုကလည္း အဲဒါမွ ထြက္မွာေပါ့လို႔ ဟြန္း ”

ၾကားရတဲ့အသံေတြကလည္း ဇြပ္..ဇြပ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေၿခဖ်ားလက္ဖ်ားေတြ ေအးစက္လာၿပီး မၿဖစ္ေခ် ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး အသံေပးလုိက္ပါတယ္ ။

“ အဟမ္း..ဟမ္း ”

“ ေအာ့..သက္တန္႔လား လာေဟ့ ဒီမွာ ငါ့မိန္းမကို ကူေဆာင့္ေပးပါဦး လာ၀င္ခဲ့ ေနာက္ ေဖးတံခါးဖြင့္ထားတယ္ ”

“ ေဟ..ငါ ..ငါ ၀င္လာရမွာလား ”

“ ေအာင္မေလး သက္တန္႔ေနာ္ နင္ကလည္း ဒီမွာငါ့ကို ကူေဆာင့္ေပးပါဆို တကတည္း အထာကိုင္ေနလိုက္တာ လာၿမန္ၿမန္”

“ ေအာ္..အင္းအင္း..”

ကၽြန္ေတာ္လည္း ပုစၦာတစ္ပုဒ္ကို အေၿဖအၿမန္သိခ်င္တတ္တဲ့ ဥာဥ္အတိုင္း တံခါးဖြင့္ၿပီး ၀င္ၾကည့္ေတာ့မွ လား..လား ဒင္းတို႔ ၂ ေကာင္က ၁ ေယာက္က ေရပိုက္လံုးကိုင္ သူ႔မိန္းမက အေပၚက ပိုက္လံုးကို ဒုတ္နဲ႔ ထိုးခ်ၿပီး ေဘ စင္ကေရပိုက္ဆို႕ေနလို႔ ၿပင္ေနၾကတာကိုး ဟိဟိ..။ ဒါေၾကာင့္ ဒင္း မိန္းမက ေတာ္ေဆာင့္ေနတဲ့ပံုနဲ႔ ဒီေန႔ ထြက္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ ဆို႔ေနတဲ့ အမႈိက္ေတြကိုေၿပာတာကိုး ဟားဟား..။ ဒါေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း အသံ ေလးၾကားယံုနဲ႔ ဘာကိုမွ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္မခ်လိုက္ပါနဲ႔ ။ တခါတေလ လြဲမွားတဲ့အေတြးေတြ ၿဖစ္ေနတတ္လို႔ပါပဲ ။

သက္တန္႔ခ်ိဳ
30 August 2010

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Saturday, August 28, 2010

ဘ၀ဆိုတာ တာ ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းေတြနဲ႔ ၿပည့္ႏွက္ေနတဲ့ အရာပါ

ဘ၀ဆိုတာ တာ ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္းေတြနဲ႔ ၿပည့္ႏွက္ေနတဲ့ အရာပါ



ပိုင္တယ္ေနာ္...လူ ေမာင္းစရာမလိုဘူး ။ ဆိုင္ကယ္စီးေခြးေတြေပၚေနၿပီေလ ။ ေခတ္ၾကီးကို သင္ မ်က္ေၿခမ ၿပတ္ပါေစနဲ႔ ။




မ်ားတို႔ကေတာ့ ဒီလို..ဒီလို ကလိုက္တာပဲ ခစ္ခစ္...။



အေမာင္ၾကြက္ ငယ္...ဘယ္ေၿပးမတုန္း........ဟြင္းဟြင္း.......။



ေအာ္..ကၿမင္းစရာရွားလို႔ ငါ့ႏွယ္ေနာ္....။



ဘယ္ဆီကို မင္းေရာက္ေနလည္းကြယ္ ...နာသတိရတယ္...(ကိုယ့္အၿမီးကိုယ္လွ်က္ရင္းသတိရေနတယ္)



ငါလိုလူ ဇမၺဴမွာ ရွိေသးလားကြဲ ေမာင္မင္းတို႔ ...။



ေခ်ာကေလးေတြတန္းစီ ..အဲေလ... ငါးပူးေပါင္းေလးေတြတန္းစီ.......။



ဟဲဗီးမက္ဒယ္......မစ္စတာ ေရာ့ကာ ေၾကာင္ကြ.............။



ေအာ္ ေလာကၿပီး ေနရာေတြလႊဲမွားေနတယ္ဆိုတာ ဒါပဲ ၿဖစ္မွာပဲ ဟိဟိ ။

သက္တန္႔ခ်ိဳ
28 August 2010

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

ငါးတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ ရန္ၿဖစ္ၾကတဲ့ ငါးဖမ္းသမားႏွစ္ဦး

ငါးတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ ရန္ၿဖစ္ၾကတဲ့ ငါးဖမ္းသမားႏွစ္ဦး




ၾသဂုတ္လ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ Hubei ဏီစုစင္ Wuhan မွ Wuchang တံတားေပၚမွာ ငါးဖမ္းသမားႏွစ္ဦးဟာ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး စလံုးရဲ႕ ငါးၿမွားခ်ိတ္နဲ႔ခ်ိတ္မိေနတဲ့ 2kg ေလးတဲ့ငါးတစ္ေကာင္ေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း စကားမ်ား ရန္ၿဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္ ။ မ်က္ၿမင္ၿမင္ခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္က ဒီအၿငင္းခံုမႈကို ဆံုးၿဖတ္ေပးခဲ့တာကေတာ့ ဘယ္ဖက္က ငါးဖမ္းသမားဟာ ငါးကို ပိုင္ဆိုင္သင့္ပါတယ္တဲ့ ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ဟာ ငါးရဲ႕ ပါးစပ္ထဲမွာ ခ်ိတ္မိေနခဲ့ၿပီး အၿခားငါးဖမ္းသမားတစ္ေယာက္ရဲ႕ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကေတာ့ ငါးရဲ႕ေက်ာဖက္ကို ခ်ိတ္မိေန ခဲ့တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ၿဖစ္ပါတယ္တယ္တဲ့ ။

သက္တန္႔ခ်ိဳ
28 August 2010


စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Thursday, August 26, 2010

အၿပံဳးတစ္ပြင့္ရဲ႕တန္ဖိုး

အၿပံဳးတစ္ပြင့္ရဲ႕တန္ဖိုး



" သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔တဲ့အခါ ၿပံဳးၿပပါ ။ သင့္ရဲ႕ ဇနီး (သို႔မဟုတ္) ခင္ပြန္းကို ၿပံဳးၿပပါ ။ သင့္ရဲ႕ ကေလး ငယ္ေတြကို ၿပံဳးၿပပါ ။ အခ်င္းခ်င္းၿပံဳးၿပပါ ။ သူဘယ္သူလည္းဆိုတာ အေရးမၾကီးပါဘူး ။ အဲဒီအ ၿပံဳးတစ္ပြင့္ဟာ သင္တို႔အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၿခင္းေမတၱာေတြ ဆက္လက္ၾကီးထြားေစဖို႔အတြက္ အေထာက္ အကူေပး ပါလိမ့္မယ္ "

Mother Teresa

အေမရိကန္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ Antoine de Saint-Exupery ေရးသားတဲ့ မင္းသားငယ္ေလး (The Little Prince) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို အဖတ္မ်ားၾကပါတယ္ ။ ဒီစာအုပ္ဟာ ယံုႏိုင္ဖြယ္မရွိတဲ့ စိတ္ကူး သက္သက္ သာေရးထားတဲ့စာအုပ္ၿဖစ္ၿပီး အဲဒီမွာပါတဲ့ ကေလးပံုၿပင္ေတြက လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ တန္ဘိုးကို လႈံ႕ေဆာ္ေပးတဲ့ သင္ခန္းစာေပးတဲ့ ပံုၿပင္ ေတြၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္ ။ Saint-Exupery ရဲ႕ အၿခား အေရးအသားေတြ ၊ ၀ထၳဳတိုေတြနဲ႔ ရသစာေပေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္ ။

Saint-Exupery ဟာ နာဇီေတြကို ဆန္႔က်င္တိုက္ခိုက္တဲ့ ေလယဥ္ပိုင္းေလာ့တစ္ဦးၿဖစ္ခဲ့ၿပီး အဲဒီအေရးမွာပဲ ကြပ္မ်က္ၿခင္းခံခဲ့ရပါတယ္ ။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္မတိုင္ခင္ကသူဟာ ဖက္ဆစ္ေတြကို ဆန္႔က်င္ၿပီးေတာ့ Spanish Civil War မွာ ပါ၀င္တိုက္ခိုက္ခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီအေတြ႔အၾကံဳေတြကိုမူတည္ၿပီးေတာ့ တကယ့္ကို တန္ဖိုးရွိတဲ့ စာဖတ္သူရင္ထဲကို ကပ္ၿငိစြဲလမ္းေစတဲ့ The Smile(Le Sourire) ကို ေရးသားခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီစာေလးဟာ အခု ခင္ဗ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ၿပန္မွ်ေ၀ေပးမယ့္ စာတစ္ပုဒ္ၿဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီစာပုဒ္ေလးဟာ သူ႔ရဲ႕ ကိုယ္ေရးအထၳဳပၸတၱိလား ၊ စိတ္ကူးယဥ္ဇတ္လမ္းလားဆိုတာကိုေတာ့ အေသအခ်ာမေၿပာႏိုင္ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့သူ႔ကို လူသားေတြ ကို ပံုသြင္းၿပဳၿပင္ေပးတဲ့သူလို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္ ။

သူဟာ ရန္သူေတြရဲ႕ ဖမ္းဆီးၿခင္းကို ခံခဲ့ရၿပီး ေၿမေအာက္အက်ဥ္းခန္းတစ္ခုမွာ ေလွာင္ပိတ္ထား ၿခင္းခံခဲ့ရ တယ္လို႔ သူက ေၿပာဆိုခဲ့ပါတယ္ ။ အဲဒီအက်ဥ္းခန္းထဲမွာ သူဟာ တၿခားလူေတြရဲ႕ အထင္ေသး စက္စုပ္ရြံရြာဖြယ္အၾကည့္ေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရၿပီး သူနဲ႔ အတူတူ ေထာင္သားအခ်င္းခ်င္းဆီက ၾကမ္းတမ္း တဲ့ဆက္ဆံမႈေတြကို ပဲ ရရွိခဲ့တယ္ ။ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းမွာ လာမယ့္ေနာက္တစ္ေန႔အတြက္ စိတ္ရွုပ္ေထြး အၾကံအိုက္တာေတြနဲ႔ပဲ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္ ။ ဒီေနရာကေနစၿပီး မွတ္မိသေလာက္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ အေရးသားနဲ႔ ေရးသားသြားပါ့မယ္ ။

" ကၽြန္ေတာ္ဟာ မၾကာခင္မွာပဲ အသတ္ခံရေတာ့မယ္ဆိုတာ က်ိန္းေသေနပါၿပီ ..အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အလြန္အမင္း စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း က်ဆင္းမႈေတြကိုလည္း ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတယ္ .....အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ သူတို႔ ရွာေဖြစစ္ေဆးတာကေနလြတ္လာၿပီး က်န္ေနေသးတဲ့ စီးကရက္တစ္လိပ္တေလမ်ား က်န္ေနဦး မလားလို႔ အိပ္ကပ္ထဲကို စမ္းတ၀ါး၀ါးရွာေဖြခဲ့တယ္ ...စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ကၽြန္ေတာ္ရွာေတြ႔ခဲ့တယ္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တုန္ခါေနတဲ့ လက္ေတြေၾကာင့္ စီးကရက္ကို ႏွုတ္ခမ္းမွာ ေတ့ယံုပဲေတ့ထားႏိုင္ခဲ့တယ္ ...ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ မီးၿခစ္မရွိခဲ့ဘူး သူတို႔စစ္ေဆးတုန္းက မီးၿခစ္ကို ယူသြားခဲ့ၿပီေလ ..."

ခံုတန္းလ်ားနားက ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဘ၀တူ ေထာင္သားေတြကို ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္လိုက္တယ္...တစ္ေယာက္ကမွ ကၽြန္ေတာ့္ကို မ်က္လံုးခ်င္းဆံုေအာင္မၾကည့္ၾကပါဘူး ...အဲဒီေနာက္မွာ ေထာင္မွဴးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို လူေသေကာင္တစ္ေယာက္ကို ၾကည့္သလိုမ်ိဳး ေအးစက္စက္အၾကည့္မ်ိဳးနဲ႔ မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုေအာင္ၾကည့္လာခဲ့တယ္ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို လွမ္းေခၚလုိက္တယ္

" ေဟး သူငယ္ခ်င္း မီးတစ္တို႔ေလာက္ရမလား ခင္ဗ် "

သူကကၽြန္ေတာ့္ကို လွမ္းၿပီးၾကည့္တယ္ ။ ၿပီးေတာ့ပခံုးတစ္ခ်က္တြန္႔ၿပီ းကၽြန္ေတာ့္စီးကရက္ကို မီးလာညွိ ေပးပါတယ္ ။ သူကၽြန္ေတာ္နဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္လာၿပီး မီးတို႔ေပးေနစဥ္မွာ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူ မ်က္လံုးခ်င္း အၾကည့္ခ်င္းဆံုခဲ့ၾကတယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာပဲ သူ႔ကို ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးၿပခဲ့တယ္ ။ ဘာေၾကာင့္ အဲဒီလို လုပ္ခဲ့တယ္ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္လည္းမသိပါဘူး ။ စိတ္လႈပ္ရွားေနေပမယ့္လည္း ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုတာထက္ သင္တစ္စံု တစ္ဦးနဲ႔ အရမ္းကိုနီးနီးကပ္ကပ္ေနရတဲ့အခါ ၿပံဳးမၿပပဲေနဖို႔ကေတာ့ အေတာ္ေလးခက္လွပါတယ္ ။ ဘယ္လို ကိစၥမ်ိဳးၿဖစ္ၿဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ၿပံဳးၿပခဲ့တယ္ ။ အဲဒီအခ်ိန္ေလးအတြင္းမွာ လူသားႏွစ္ဦးရဲ႕ စိတ္၀ိဥာဥ္အတြင္း ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂ ေယာက္ရဲ႕ ႏွလံုးသား၂ခုၾကားက ေနရာလြတ္တစ္ခု ကြာၿခားခ်က္တစ္ခုဟာ အေ၀းကို ေၿပးထြက္သြားသလိုပါပဲ ။ သူမၿပံဳးခ်င္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကိုၿပံဳးၿပလိုက္တဲ့အခါ အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သူ႔ႏွုတ္ခမ္းကလည္း ၿပန္ၿပံဳးလာခဲ့တယ္ ။ သူကၽြန္ေတာ့္စီးကရက္ကို မီးညွိၿပီးေပမယ့္လည္း ထြက္ခြာမသြားေသးပဲ ေနခဲ့တယ္ ။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုး ေတြကိုစိုက္ၾကည့္ၿပီး ဆက္လက္ၿပံဳးၿပေနခဲ့တယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အဲဒီအခ်ိန္မွာသူ႔ကို ေထာင္သားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔မဟုတ္ပဲ လူသား တစ္ေယာက္ အ ေနနဲ႔ၿပံဳးၿပခဲ့တယ္ ။ သူ႔အၾကည့္ေတြကကၽြန္ေတာ့္ကို အၿမင္သစ္ ရွူေထာင့္တစ္မ်ိဳးကေန ၾကည့္ၿမင္လာသလိုပါပဲ ။

" ခင္ဗ်ားမွာ ကေလးေတြရွိသလား "

သူကေမးခဲ့တယ္ ။

" ဟုတ္ကဲ့ ရွိပါတယ္ ဒီမွာ ဒီမွာ "

ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိပ္ကပ္ထဲက မိသားစုဓါတ္ပံုကို တုန္တုန္ယင္ယင္နဲ႔ ထုတ္ၿပခဲ့တယ္ ။ သူလည္းပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ႔မိသားစုအေၾကာင္းေၿပာခဲ့ၿပီး သူ႔ကေလးေတြ နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ အနာဂါတ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ့္က ိုေၿပာခဲ့တယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္မ်က္လံုးဟာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ၿပည့္ႏွက္ေနပါၿပီ ။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္ မိသားစုကို ေနာက္တစ္ၾကိမ္ထပ္ေတြ႔ရဖို႔ အခြင့္အေရးမရွိေတာ့ဘူးလို႔ သူ႔ကိုေၿပာခဲ့တယ္ ။ သူတို႔ ၾကီးထြားလာတာကိုလည္း ၿမင္ခြင့္မရွိေတာ့ပါဘူး ။ သူ႔မ်က္လံုးကလည္းပဲ မ်က္ရည္ေတြစီးက်လာခဲ့ပါတယ္ ။

ရုတ္တရက္ခ်က္ခ်င္းပဲ စကားတစ္လံုးမွမေၿပာပဲ ကၽြႏ္ေတာ့္ကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားတာကို ၿဖည္ေပးၿပီး တိတ္တဆိတ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ထြက္ေစခဲ့တယ္ ။ အက်ဥ္းစခန္းအၿပင္ဖက္ေရာက္ေတာ့ လာလမ္းေၾကာင္းအတိုင္းၿမိဳ႕ၿပင္ကို ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္ ။ ၿမိဳ႔စြန္ေရာက္ေတာ့ သူကၽြန္ေတာ့္ကိုလႊတ္ေပးခဲ့တယ္ ။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို စကား တစ္ခြန္းမွမေၿပာပဲနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲကို ၿပန္၀င္သြားခဲ့တယ္ ။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ဘ၀ကို အၿပံဳးတစ္ပြင့္က ကယ္တင္ခဲ့ပါၿပီ ။ ဟုတ္ပါတယ္ ။ အၿပံဳးေလးတစ္ခ်က္ပါ ။ ဘာသက္ ေရာက္မႈမွမရွိတဲ့ ၾကိဳတင္ၾကံစည္ထားၿခင္းမရွိတဲ့ လူသားေတြၾကားထဲက သဘာ၀ ဆက္သြယ္ မႈတစ္ခုပါပဲ ။ ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကိုကၽြန္ေတာ့္အလုပ္မွာ လူတိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္ၿပန္ေၿပာၿပခဲ့တယ္ ။ ဘာေၾကာင့္ လည္းဆိုေတာ့ လူေတြဟာ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဂုဏ္သေရရွိ ၾကီးက်ယ္ၿမင့္ၿမတ္မႈေတြ ၊ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ေတြ ၊ ဘြဲဒီဂရီေတြ နဲ႔ လူေနမႈအဆင့္အတန္းေတြစတဲ့ အေပၚယံအလႊာေတြနဲ႔ပဲ ဖံုးအုပ္ဖို႔ၾကိဳးစား ေနၾကတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအလႊာေတြကို ဖယ္ထုတ္ၿပီး ဟိုးအတြင္းပိုင္းက စစ္မွန္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ကို ၾကည့္ဖို႔လိုပါတယ္ ။

ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္တာတစ္ခုကေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ဟာ အခ်င္း ခ်င္း နားလည္ႏိုင္ၾကလိမ့္မယ္ ဒါဆိုကၽြန္ေတာ္တို႔ ရန္သူမၿဖစ္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးေလ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ေၾကာက္ လန္႔မႈေတြ နဲ႔ အမုန္းတရားေတြ မနာလို ၀န္တိုမႈေတြ မရွိႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္၀မ္းနည္းစြာ နိဂံုးခ်ဳပ္လိုတာကေတာ့ အဲဒီအလႊာေတြအားလံုးကို လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးက ဂရုတစိုက္နဲ႔ တည္ေဆာက္ေနၾကတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းၾကားက စစ္မွန္တဲ့ ဆက္သြယ္မႈဆိုတာ တၿဖည္းၿဖည္းေ၀းကြာလာတာေပါ့ ။

Saint-Exuperyရဲ႕ ဇတ္လမ္းဟာ လူႏွစ္ဦးၾကားက စိတ္၀ိဥာဥ္ခ်င္းဆက္သြယ္တဲ့အခိုက္အတန္႔ေလးကို ေဖာ္ၿပေပးသြားတာၿဖစ္ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း အဲဒီလိုအခိုက္အတန္႔ေလးေတြရွိပါတယ္ ။ ဥပမာ တစ္စံုတစ္ဦးကို ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္မိသြားတဲ့အခ်ိန္ေပါ့ ။ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ကိုၾကည့္ၾကည့္ပါ ။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ကေလးေတြကိုၾကည့္ရင္ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၿပံဳးၿပၾကရတာပါလည္း ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုတာက ကေလးငယ္ေတြမွာ ဘာအလႊာမွမရွိၾကဘူးေလ ။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ၿပံဳးၿပတဲ့အခါ အစစ္အမွန္နဲ႔ဟန္မေဆာင္တာၿဖစ္ဖို႔လိုပါတယ္ ။ ပရိယာယ္မာယာေတြကင္းစင္ေနဖို႔လည္းလိုပါတယ္ ။

မူရင္းစာေရးသူ - Hanoch McCarty

သက္တန္႔ခ်ိဳဘာသာၿပန္သည္ ။
26 August 2010

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Wednesday, August 25, 2010

Zip ပံုသ႑ာန္ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္

Zip ပံုသ႑ာန္ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္





ဂ်ပန္အႏုပညာရွင္ Yasuhiro Suzuki ဟာ ၾကီးမားတဲ့ ဇစ္ပံုသ႑ာန္ရွိတဲ့ ေမာ္ေတာ္ဘုတ္တစ္စင္းကို ဒီဇိုင္းတီထြင္ခဲ့ပါတယ္ ။ ဒီေမာ္ေတာ္ဘုတ္နဲ႔ ခရီးသြားေနစဥ္တစ္ေလ်ာက္လံုး အေ၀းကေနၾကည့္ရင္ ပင္လယ္ၿပင္မွာ ဇစ္ တစ္ေခ်ာင္းေမ်ာေနသလို ေတြ႔ၿမင္ရမွာၿဖစ္ပါတယ္ ။ ထြင္လည္းထြင္ႏိုင္ပါေပ့ေနာ္ ။





သက္တန္႔ခ်ိဳ
25 August 2010

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Tuesday, August 24, 2010

ရဲစြမ္းသတၱိရွိၿခင္း

ရဲစြမ္းသတၱိရွိၿခင္း


" ကၽြန္မ က ရဲစြမ္းသတၱိရွိတယ္လို႔ ရွင္ထင္လား "

လို႔ သူမကေမးပါတယ္ ။ အဲဒီအခါ ေကာင္ေလးက ေကာင္မေလးကို ၿပံဳးၿပလိုက္ၿပီး

" အင္း ထင္ပါတယ္ အဲဒီလိုပဲ ငါလည္း ရဲစြမ္းသတၱိရွိဖို႔ ၾကိဳးစားေနပါတယ္ ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ ငါ့မွာ ဒီလို သတၱိမ်ိဳး ေတြရွိလာေအာင္သင္ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာေတြအမ်ားၾကီး ရွိတယ္ေလ .. အဲဒီအထဲက တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို ငါနင့္ကို ေၿပာၿပမယ္...ဟိုး လြန္ခဲ့တဲ့ ငါးႏွစ္ေလာက္ကေပါ့ Stanford ေဆးရံုၾကီးမွာ ငါ လူမႈ၀န္ထမ္း ၀င္လုပ္ခဲ့တယ္ေလ ။

အဲဒီတုန္းက Liza ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို ငါသိခဲ့ရတယ္ ။ အဲဒီ ေကာင္မေလးက အရမ္းကို ရွားပါးၿပီး အရမ္းကို ၿပင္းထန္တဲ့ ေရာဂါတစ္မ်ိဳးကို ခံစားေနရတဲ့ ေ၀ဒနာရွင္မေလးေပါ့ ။ အဲဒီ ေကာင္ မေလးအသက္ရွင္ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္းက သူမရဲ႕ ငါးႏွစ္အရြယ္ရွိတဲ့ အကို ဆီက ေသြးသြင္းမွ ၿပန္ ေကာင္းလာႏိုင္မယ္ေလ ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ သူမအကိုကလည္း အဲဒီလို ေရာဂါမ်ိဳးကိုပဲ ခံစားေနရၿပီး ဒီေရာဂါ ကို တိုက္ထုတ္ႏိုင္တဲ့ အရာ ( Antibodies) ေတြ က အဲဒီေကာင္ေလးရဲ႕ ေသြးထဲမွာ ရွိေနလို႔ပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာ၀န္က အဲဒီေကာင္မေလးရဲ႕ အကိုကို အေၿခအေနကို ရွင္းၿပၿပီး သူ႔ညီမေလးအတြက္ ေသြးကို ေပးႏိုင္မလားလို႔ ေမးၿမန္းခဲ့တယ္ ။

အဲဒီအခ်ိန္ငါၿမင္ခဲ့ရတာကေတာ့ အဲဒီေကာင္ေလးဟာ တခဏၿငိမ္သက္သြားတယ္ ။ ေနာက္အသက္ကို ခပ္ၿပင္းၿပင္း ရွုလိုက္ၿပီး ေကာင္းပါၿပီ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေသြးက ညီမေလး လီဇာရဲ႕အသက္ကို ကယ္တင္ႏုိင္မယ္ဆိုရင္ ေပးဖို႔ အဆင္သင့္ပါပဲလို႔ ၿပန္ေၿပာခဲ့ပါတယ္ "

" ဒီလိုနဲ႔ ေသြးသြင္းေနစဥ္အခ်ိန္တုန္းက သူ႔ ညီမေလးရဲ႕ကုတင္ေဘးမွာ သူ႔အကိုက ၿငိမ္သက္စြာ လဲေလ်ာင္းလို႔ ၿပံဳးၿပေနခဲ့တယ္ ။ ေသြးသြင္းတာအကုန္လံုးၿပီးသြားတဲ့အခါ ေကာင္မေလးရဲ႕ပါးၿပင္မွာ ပန္းေရာင္ေလးေတြ သန္းလာခဲ့တယ္ ။ ဒါေပမယ့္ ေကာင္ေလးမ်က္ႏွာကေတာ့ေဖ်ာ့လာခဲ့ၿပီး သူ႔ ရဲ႕အၿပံဳးကလည္း ေလ်ာ့လာ ခဲ့တယ္ေလ ။ ေကာင္ေလးက ဆရာ၀န္ကိုၾကည့္လုိက္ၿပီး တုန္ခါေနတဲ့အသံနဲ႔ေမးၿမန္းခဲ့တယ္ ။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ေသဖို႔ အဆင္သင့္ၿဖစ္ၿပီလားဟင္ ...တဲ့ ။

အမွန္ေတာ့ ငယ္ရြယ္ေသးတဲ့အရြယ္မို႔ ေကာင္ေလးက ဆရာ၀န္စကားကို အထင္လြဲသြားတာပါ ။ ေကာင္ေလး ထင္တာက သူ႔ ညီမေလးကိုကယ္ဖို႔အတြက္သူ႔ခႏၶာကိုယ္က ေသြးေတြကိုအကုန္လံုးေပးလိုက္ရမယ္လို႔ ထင္ေန ခဲ့တာေလ "

" အင္းၾကားလိုက္ရတာ ကၽြန္မလည္း ရဲစြမ္းသတၱိဆုိတာဘာလည္းသိသြားပါၿပီ "

လို႔သူမကေၿပာပါတယ္ ။

" ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အခုကၽြန္မမွာလည္း သတၱိရွိေအာင္ သင္ေပးတဲ့ဆရာရွိေနၿပီေလ"

လို႔ ေကာင္ေလးကို စိုက္ၾကည့္ရင္း ေၿပာလိုက္ပါေတာ့တယ္ ။

ေလာကမွာ တစ္စံုတစ္ဦးအတြက္ ကိုယ့္အသက္ကို ေတာင္စြန္႔လႊတ္ရဲတဲ့ မြန္ၿမတ္တဲ့ သတၱိရွိၿခင္း မ်ိဳးကမွ ေလးနက္တဲ့ ရဲစြမ္းသတၱိမ်ိဳးၿဖစ္ပါတယ္ ။

မူရင္းစာေရးသူ - Dan Millman

သက္တန္႔ခ်ိဳ ဘာသာၿပန္သည္ ။
24 August 2010

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Monday, August 23, 2010

အၿပာေရာင္ေန႔တစ္ေန႔


အၿပာေရာင္ေန႔တစ္ေန႔

ၿပာလင္းေနမယ့္...
ေန႔တစ္ေန႔...
နတ္ဘုရားတို႔ ဖန္ဆင္းမဲ့အခ်ိန္...
ငါ....ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမယ္...
အဲဒီတစ္ေန႔...
ေရာင္စံုပန္းပြင့္ေတြနဲ႔
ပ်ား ပိတုန္းေတြ ၀ဲပ်ံၾကမယ္...
ၾကယ္ေတြလည္းအစံု
ေကာင္းကင္ဘံုမွာ..
တိမ္ေတြထြန္းလင္းလို႔..
ငါ့ဗီးနပ္စ္ကို ၾကိဳေနမယ္...
ရင္ခြင္ဦးမွာ
ရူးရူးမူးမူး ခ်စ္ဖူးခဲ့တာပါ...
ငါ့ေသြးစက္တိုင္း...
ခ်စ္သူ...နာမည္ေတြနဲ႔ၿပည့္ႏွက္....
ငါဆိုတာ.....
အဲဒီလို....အရိုင္းဆန္ခဲ့တဲ့ ေကာင္ပါ ....။
အၿပာေရာင္တစ္ေန႔..
ခ်စ္သူနဲ႔ ဆံုေတြ႔မယ္
ပကတိအရွိတရားနဲ႔
ေကာင္းကင္အၿပင္ဖက္
ငါတို႔ တက္ေတြဖြင့္..ရြက္ေတြလႊင့္
အိုး................
ခ်စ္ၿခင္းတရားေတြ...
ကူးလူးပ်ံသန္း
ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ ေရႊအိုေရာင္ဆံပင္ေတြ
ေလေ၀ွ႔လိုက္တိုင္း
သံစဥ္ေတြၿဖာထြက္လို႔...
ငါ့ရင္ခြင္ၾကားက
ခ်စ္သူရဲ႕ ရွက္ၿပံဳးေလးေတြ
အနမ္းမိုးေတြနဲ႔
၀ွက္ကြယ္ေပးထားမယ္...
အိုကြယ္....ခ်စ္သူရယ္...
အဲဒီတစ္ေန႔.....ငါ...
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတယ္....။

သက္တန္႔ခ်ိဳ

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

သက္တန္႔ေရာင္စဥ္ည




သက္တန္႔ေရာင္စဥ္ည

ဒီတစ္ည..
" လ " ကသာတယ္..
ေတာင္စဥ္ေရမရ အေတြးေတြထဲ
ဘာေၾကာင့္...စိုးမိုးႏိုင္လြန္းလဲ ခ်စ္သူ...
ေန႔ေန႔...ညည
ခ်စ္သူပံုရိပ္ေတြနဲ႔...
က်ေနာ္...ေနသားက်ေနခဲ့ၿပီ ...
အိပ္မက္တိုင္းလည္း
ခ်စ္သူ႔ အၿပံဳးရိုင္းေလးေတြ
က်ေနာ့္မွာ....ဖက္တြယ္ၿငိလို႔....
ၿဖဴစင္တဲ့ပါးၿပင္မွာ
အနမ္းတစ္ပြင့္....စိတ္ကူးနဲ႔
စြန္းထင္းေစခဲ့တယ္ .....
ေမႊးပ်ံ႕ရီေ၀လိုက္တာ....
အရာရာတိုင္းဟာ မံႈရီ၀ါးလို႔
အဲဒီ တဒဂၤ...
ခ်စ္သူနဲ႔ က်ေနာ္..
တစ္ကမၻာမွာ...ႏွစ္ေယာက္တည္းရွိေနခဲ့တယ္..
အေတြးေတြလည္း ၿပာရီလင္းလို႔
ရီေ၀ ....လႈိက္ေမာ...
က်ယ္ေၿပာတဲ့ အခ်စ္ပင္လယ္ၿပင္....
ရြက္စံုဖြင့္ထားတဲ့ ...ေလွငယ္ထဲ
လိုက္ရဲပါ့မလား ခ်စ္သူ ???
မုန္တိုင္းလည္းထန္လိမ့္မယ္....
က်ေနာ့္လက္ကိုတြဲ
ခပ္ရဲရဲသာ ...၀င္လာခဲ့ပါ...
ခ်စ္သူအတြက္....
အခ်စ္ကဗ်ာေတြ သီကံုးရင္း
ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔ ေဖ်ာ္ေၿဖေနမယ္...
စိတ္တိုင္းက် နားဆင္ပါ
အဖိုးအခအၿဖစ္...
အၿပံဳးတစ္ပြင့္နဲ႔
ပါးၿပင္တစ္ဖက္...ခ်စ္သူ႔လက္...
အသက္ထက္ဆံုးပိုင္ဆိုင္ပါရေစ.....။

သက္တန္႔ခ်ိဳ
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Saturday, August 21, 2010

ေရလႈိုင္းသံေတြၾကားက ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕

ေရလႈိုင္းသံေတြၾကားက ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕




ဧရာ၀တီ... ၿမန္မာၿပည္သူၿပည္သားေတြရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာ....ေရလႈိင္းပုတ္သံေတြနဲ႔ ရွုမၿငီးတဲ့ ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ ။ အဲဒီဧရာ၀တီရဲ႕ ရင္ေသြးငယ္...ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္း....။ လွပတဲ့ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းကို ရစ္ေခြ စီးဆင္း ေနတာကေတာ့ ရာဇူဒိုင္ၿမစ္ ...။ ေရစီးက ညင္ညင္သာသာနဲ႔ က်ယ္ေၿပာတဲ့ ၿမစ္ၿပင္တစ္ခြင္ေၾကာင့္ ၿမန္မာႏိုင္ ငံရဲ႕အလွတစ္ပါးဆိုလည္း မမွားပါဘူး ။ ရာဇူဒိုင္ၿမစ္ဟာ ေႏြရာသီမွာ ပံုမွန္ၿမစ္ေရထက္ ေၿခာက္ေပခန္႔ နိမ့္က် ေလ့ရွိၿပီး မိုးရာသီမွာေတာ့ ပံုမွန္ေရမ်က္ႏွာၿပင္ထက္ ေၿခာက္ေပခန္႔ ၿမစ္ေရတက္ေလ့ရွိပါတယ္ ။



ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းမွာရွိတဲ့ ေနထိုင္သူေတြအတြက္ကေတာ့ ရာဇူဒိုင္ၿမစ္ဟာ ကုန္စည္နဲ႔ ကူးသန္းသြား လာေရး အတြက္ အဓိက ၿမစ္တစ္စင္းၿဖစ္ပါတယ္ ။ ဟိုးယခင္ကေတာ့ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕ကို ကုန္းလမ္းနဲ႔ ခရီးသြား မယ္ဆိုရင္ ရာဇူဒိုင္ၿမစ္ကို ဇက္ေရယဥ္နဲ႔ မကူးဘဲ ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက က်ိဳက္ပိကို တိုက္ရိုက္မေရာက္ႏိုင္ပါဘူး ။ ၿမန္မာႏိုင္ငံကို အိပ္မက္ဆိုးေတြေပးခဲ့တဲ့ နာဂစ္မုန္တိုင္း အၿပီးမွာေတာ့ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းဟာ ေမွ်ာ္လင့္ ခ်က္ေရာင္ၿခည္ေတြနဲ႔ အနာဂါတ္အသစ္ေတြရရွိခဲ့ပါတယ္ ။ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္း-လႈိင္းဘုန္း-ဓႏံုးလမ္းပိုင္း ေဖာက္လုပ္ ေရးစီမံကိန္း ၊ ရာဇူဒိုင္တံတား အမွတ္ (၁) တည္ေဆာက္ေရးနဲ႔ အမွတ္ (၂) တည္ေဆာက္ေရး ၊ ေက်းလက္အိမ္ရာ ေဆာက္လုပ္ၿခင္းနဲ႔ ပညာေရးဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးေတြ နာဂစ္အလြန္ကာလမွာ ေရာက္ရွိ လို႔လာခဲ့ပါတယ္ ။ အခု လတ္တေလာအရ ေမာ္လၿမိင္ကၽြန္း-လႈိင္းဘုန္း-ဓႏံုးလမ္း၂၉ မိုင္း ၄ဖာလံုကို ေၿမသားတာေပါင္ေတြအကုန္ၿပီးစီးၿပီးအဲဒီလမ္းေပၚက တံ႔တား ၂၂ စင္းအနက္ ၁၇ စင္းၿပီးစီးသြားၿပီၿဖစ္ပါတယ္ ။













သံကူကြန္ကရစ္တံတားၿဖစ္ၿပီး အရွည္ ၅၄၀ ေပ ယဥ္သြားလမ္း အက်ယ္ ေပ ၂၀ ၊ လူသြားလမ္းအက်ယ္ တစ္ဖက္ ၂ ေပ စီရွိတဲ့ ရာဇူဒိုင္တံတားအမွတ္ (၂) ကို ၉.၁.၂၀၁၀ မွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္း ၿမိဳ႕သ ူၿမိဳ႕သားေတြရဲ႕ အိပ္မက္ေတြ လင္းလက္ခြင့္ရခဲ့ၿပီလို႔ ဆိုရမွာ ၿဖစ္ပါတယ္ ။ ဒီတံတားဟာ မအူပင္-ေရလဲကေလး-ေရႊေတာင္ေမွာ္-က်ိဳက္ပိ-ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းလမ္းေပၚမွာ တည္ရွိပါတယ္ ။

ရာဇူဒိုင္တံတားအမွတ္ (၁)ကိုေတာ့ ၂၂.၇.၂၀၁၀ မွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး အဲဒီတံတားကေတာ့ အရွဇည္ ၁၈၃၅ ေပ ၉ လက္မ ၊ ပင္မတံတားအရွည္ ၉၉၈ ေပ ၃ လက္မ ၊ ခ်ဥ္းကပ္တံတား ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းဖက္ကမ္း ၆၆ ေပ ၊ က်ိဳက္ပိဖက္ကမ္း ၁၇၇ ေပ ၆ လက္မ ၊ ယဥ္သြားလမ္း အက်ယ္ ေပ ၂၀ နဲ႔ လူသြားလမ္း အက်ယ္ တစ္ဖက္ကို ၂ ေပစီရွိပါတယ္ ။ ဒီတံတား ၂ စင္းေၾကာင့္ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ လူေနမႈအဆင့္အတန္းေတြ ပိုမိုၿမင့္မား လာတယ္ဆိုရင္လည္းမမွားပါဘူး ။





ဟိုယခင္က ဆို ရန္ကုန္ကို သေဘာၤနဲ႔ ခရီးသြားရင္ ၁၂ နာရီေလာက္ ခရီးသြားရေပမယ့္ အခုကားလမ္းနဲ႔ဆို ေလးနာရီပဲ ၾကာၿမင့္ေတာ့မွာ ၿဖစ္ပါတယ္ ။ ညေနခင္းမွာ တံတားၾကီးေပၚက စက္ဘီး ၊ ဆိုင္ကယ္ ၊ ေထာ္လာ ဂ်ီေတြနဲ႔ စည္ကားလွတဲ့ ရွုခင္းအလွဟာ ရွူမၿငီးဖြယ္ရာပါပဲ ။ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕ေပၚမွာ ၿမိဳ႕ၿပလမ္းအေနနနဲ႔ ကတၱရာလမ္း ၃၅ လမ္း ၊ ေက်ာက္ေခ်ာလမ္း ၁၈ လမ္း ၊ ေၿမသားလမ္း ၉၂ လမ္း ၊ ၿမိဳ႔ၿပတံတားအေနနဲ႔ ကြန္ကရစ္တံတား ၁၃၂ စင္း ၊ သစ္သားတံတား ၇ စင္း ၊ ေရၿပြန္ ၃၈ ခု ၊ ေက်းလက္လမ္းအေနနဲ႔ကေတာ့ ကတၱရာလမ္း ၂ လမ္း ၊ ေက်ာ္ကေခ်ာလမ္း ၉ လမ္း ၊ ေၿမသားလမ္း ၂ လမ္း ၊ ကြန္ကရစ္တံတား ၁စင္း ၊ သစ္သားတံတား ၁၅ စင္းတည္ရွိပါတယ္ ။




ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ ဘုရားၾကီးၿဖစ္တဲ့ ေလာကသက်မာရဇိန္ဘုရားၾကီးကိုလည္း ဖူးေမွ်ာ္ႏိုင္ ပါေသးတယ္ ။ ေဒသခံေတြကေတာ့ အလည္ဘုရားၾကီးလို႔လည္းေခၚေ၀ၚၾကၿပီး မႏၱေလး မဟာ ၿမတ္မုနိ လို မနက္တိုင္း မ်က္သစ္ေရ ကပ္ပါတယ္ ။





ဒါကေတာ့ ၿပည္လံုးခ်မ္းသာ ဆုေတာင္းၿပည့္ဘုရားၾကီးၿဖစ္ပါတယ္ ။ ေဒသခံေတြက ၿခေသၤ့ႏွစ္ေကာင္ ဘုရားလို႔ လည္း ေခၚတြင္ၾကပါတယ္ ။





ဒီဘုရားကေတာ့ တာ၀တိသာ ၿမတ္စြာဘုရားၾကီးၿဖစ္ပါတယ္ ။

ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕အ၀င္ တည္ေခ်ာင္းေက်းရြာအုပ္စု ဂ်ံဳးဂ်ံဳးက် ေက်းရြာမွာ ကုတင္ ၁၀၀ ဆန္႔ ၿမိဳ႕နယ္ၿပည္သူ႔ ေဆးရံုအသစ္တည္ရွိပါတယ္ ။ လူနာေဆာင္ ၄ ေဆာင္ပါ၀င္ၿပီး RC တစ္ထပ္ သံကူကြန္ကရစ္ အမ်ိဳးအစားၿဖစ္ၿပီး ယခုအခါ ၇၀% ၿပီးစီးေနၿပီ ၿဖစ္ပါတယ္ ။





ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕ကို အနားသတ္ေပးထားတဲ့ ရာဇူဒိုင္ၿမစ္ၾကီးထဲက ေလွငယ္ေလးေတြ ၊ သေဘာၤၾကီးေတြနဲ႔ ရိုးသားလွတဲ့ ၿမန္မာၿပည္သူၿပည္သားေတြရဲ႕ ၿဖဴစင္တဲ့မ်က္ႏွာေတြကို ေတြ႔ၿမင္ႏိုင္ပါတယ္ ။ ယခုအခါမွာေတာ့ ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕ေပၚမွာပဲ အင္တာနက္လိုင္းေတြ အလြယ္တကူ သံုးစြဲရႏိုင္ၿပီး ကမၻာတ၀ွမ္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ႏိုင္ၿပီ ၿဖစ္ပါတယ္ ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ မိခင္ဧရာ၀တီရဲ႕ ရင္ေသြးငယ္ ...ေမာ္လၿမိဳင္ကၽြန္းၿမိဳ႕ .....အနာဂါတ္မွာ ေရႊေရာင္ ေတြ တလြင့္လြင့္နဲ႔ အိပ္မက္အသစ္ေတြ ႏိုးၾကားလာခဲ့ၿပီ ၿဖစ္ပါတယ္ ။

Ref : News Light of Myanmar (20.8.2010)

(ဓါတ္ပံုမ်ားအား ညီငယ္ ေရႊကၽြန္းသား website မွကူးယူထားပါသည္ ။ )

သက္တန္႔ခ်ိဳ
21 August 2010

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

Friday, August 20, 2010

ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အသြင္သ႑ာန္တူေအာင္ေၿပာင္းတတ္တဲ့ သတၱ၀ါမ်ား

ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အသြင္သ႑ာန္တူေအာင္ေၿပာင္းတတ္တဲ့ သတၱ၀ါမ်ား

၀ိုးးးးးးးးးးးးထူးဆန္းအ့ံၾသလွဖြယ္ေကာင္းလွပါတယ္ ။ ဟိုးအရင္တခါတုန္းက ပတ္၀န္းက်င္ကိုလိုက္ၿပီး အေရာင္း ေၿပာင္းတတ္ တဲ့သတၱ၀ါ မ်ားဆိုၿပီး ေရးခဲ့ဖူး ပါတယ္ ။ ဒီတစ္ခါမွာလည္း အလြန္ကိုပဲ အံ့ၾသလွဖြယ္ရာ ဒီရွိခိုးေကာင္နဲ႔ ဓါးခုတ္ေကာင္ေတြဟာ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ အသြင္သ႑ာန္ တူေအာင္ေၿပာင္းလဲႏိုင္တဲ့အစြမ္းရွိပါတယ္ ။ ေလာကၾကီးမွာ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ရာေတြဟာ ရွာေဖြလို႔မကုန္ႏိုင္ပါဘူး ။

ကဲဒီသတၱ၀ါေတြရဲ႕စြမ္းရည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလ့လာၾကည့္ၾကရေအာင္လား ။






















သက္တန္႔ခ်ိဳ
20 August 2010

စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................

ဒါေလးေတြေရာဖတ္ၿပီးၿပီလား

Related Posts with Thumbnails