အစ္မေတာ္နတ္သမီးဘေလာ့(ဂ္) သံုးႏွစ္ျပည့္အတြက္ တစ္ခုခုေရးမယ္လို႔ စဥ္းစားတယ္ ။ ဒီေတာ့ ေဆာင္းပါး ပဲေရးရမလား ဆိုက္ပရပ္ပဲေရးရမလား စဥ္းစားရင္းေနာက္ဆံုးကိုယ္အားသန္တဲ့ကဗ်ာပဲ ခ်ေရးမိတယ္ ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ႏွစ္ကတည္းကစလို႔ ေမာင္ႏွမရင္းခ်ာေတြလို အတူတူေဖးမကူညီရင္း စာေတြေရးကဗ်ာေတြေရးလာခဲ့ၾကတာ အစ္မေတာ္ နမ္းမ၀ရဲ႕ ဘေလာ့ဂ္ ၃ ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ျပီျဖစ္ တယ္ ။ ဆိုက္ပရပ္ ျမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ဒ႑ာရီေတြ နူးညံ့လွတဲ့ သူ႔က ဗ်ာေတြဟာ တကယ္ေတာ့ စာဖတ္သူေတြကို စြဲေဆာင္ႏုိ္င္ယံုသာမက ဗဟုသုတေတြပါတိုးပြားေစခဲ့တယ္ ။ အစ္မေတာ္ေရ ဘေလာ့ဂ္ ၃ ႏွစ္ျပည့္မွသည္ ေနာင္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အထိတိုင္ေအာင္ စာေပ ျဖင့္ ဘာသာအက်ိဳး သာသနာအက်ိဳးကို ဆထက္တံပိုး သယ္ပိုးႏုိင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးရင္ းဒီကဗ်ာေလးကို ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္ ။
နတ္သမီးကမ္းေျခ (သို႔ ) ဆိုက္ပရပ္မွ မီးအိမ္ရွင္
အလင္းေတြနဲ႔တြယ္ယွက္ -- တကယ္ခက္တဲ့ ဘ၀ ဆိုတဲ့အရာမွာ
အမၾကီး အမိအရာ -- သြန္သင္ပဲ့ျပင္ဆံုးမမႈနဲ႔
ငါတို႔ လူလားေျမာက္ခဲ့ၾကတာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ နီးပါး
ေလလႈိုင္းေပၚမွာ ေရႊေငြေတြထက္အဖိုးတန္တဲ့ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈနဲ႔
ေလလႈိုင္းေပၚမွာ စိမ္းစည္ဥစၥာေတြထက္အဖိုးတန္တဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔
သူ ရက္လုပ္ခဲ့တာ အခုဆို ရက္ေပါင္း ၁၀၉၅ ။
ကမ္းေျခတစ္ခုသာသာပါပဲ ပင္လယ္ကသယ္ေဆာင္တဲ့လႈိုင္းဒါဏ္ကိုခံရတယ္
ကမ္းေျခတစ္ခုသာသာပါပဲ လႈိုင္းေတြက သယ္ေဆာင္တဲ့ အမႈိုက္ေတြလည္းလာလာကပ္တယ္
ကမ္းေျခတစ္ခုသာသာပါပဲ ေဒါသၾကီးတဲ့ မုန္တိုင္းေတြလည္းရင္ဆိုင္ရတယ္
သူ ဟာ ေက်ာက္ေဆာင္ -- မားမားမတ္မတ္ရပ္လို႔
သူ ဟာ ကမ္းေျခ -- လန္းလန္းဆန္းဆန္း ဖူးပြင့္လို႕
သူ ဟာ ပင္လယ္ -- အားၾကိဳးမာန္တက္ ေလွာ္ခတ္လို႔
ခရီးတစ္ခု မွတ္တိုင္တစ္ခု စိုက္ထူ ခဲ့ ။
လက္တစ္ဖက္မွာ မီးအိမ္တစ္ခုကို ကိုင္စြဲ
သူတုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့တယ္ -- အမွန္တရားအတြက္ -- စာေပအတြက္
ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈ သံေယာဇဥ္ေတြအတြက္
ဘယ္ေတာ့မွ မျပယ္တဲ့ တိမ္စိုင္ တခ်ိဳ႕ -- ေလျပည္တခ်ိဳ႕ -- ရနံ႕တခ်ိဳ႕
ဆိုက္ပရပ္ျမိဳ႕ကေလးမွာ နတ္သမီးတစ္ပါးေနတယ္ ။
ေရာက္သြားခဲ့တယ္ -- အႏုပညာ ပ်ိဳးခင္းထဲ
ခရမ္းျပာ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ည
ဘ၀ကခါးလည္း အားတင္းလို႔ အျပံဳးေတြေျခြခ်
ေၾကြက်သြားတဲ့ ႏွင္းဆီ ပြင့္ဖတ္ကေလးေတြတိုင္း
ေလာကကို သဘာ၀အတိုင္းအလွဆင္လို႔
ဆိုက္ပရပ္မွ မီးအိမ္ရွင္ကေလးတစ္ဦး---
ကမ္းေျခ မွာ ရပ္ -- လႈိုင္းေတြရဲ႕ အသံ ကို နားစြင့္- -
သူ႔ ဆံႏြယ္ခက္ေတြ --- ေလညွင္းေတြၾကား တလြင့္ လြင့္ -- ။
သက္တန္႔္ခ်ိဳ
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................
နတ္သမီးကမ္းေျခ (သို႔ ) ဆိုက္ပရပ္မွ မီးအိမ္ရွင္
အလင္းေတြနဲ႔တြယ္ယွက္ -- တကယ္ခက္တဲ့ ဘ၀ ဆိုတဲ့အရာမွာ
အမၾကီး အမိအရာ -- သြန္သင္ပဲ့ျပင္ဆံုးမမႈနဲ႔
ငါတို႔ လူလားေျမာက္ခဲ့ၾကတာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ နီးပါး
ေလလႈိုင္းေပၚမွာ ေရႊေငြေတြထက္အဖိုးတန္တဲ့ ခင္မင္ရင္းႏွီးမႈနဲ႔
ေလလႈိုင္းေပၚမွာ စိမ္းစည္ဥစၥာေတြထက္အဖိုးတန္တဲ့ သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔
သူ ရက္လုပ္ခဲ့တာ အခုဆို ရက္ေပါင္း ၁၀၉၅ ။
ကမ္းေျခတစ္ခုသာသာပါပဲ ပင္လယ္ကသယ္ေဆာင္တဲ့လႈိုင္းဒါဏ္ကိုခံရတယ္
ကမ္းေျခတစ္ခုသာသာပါပဲ လႈိုင္းေတြက သယ္ေဆာင္တဲ့ အမႈိုက္ေတြလည္းလာလာကပ္တယ္
ကမ္းေျခတစ္ခုသာသာပါပဲ ေဒါသၾကီးတဲ့ မုန္တိုင္းေတြလည္းရင္ဆိုင္ရတယ္
သူ ဟာ ေက်ာက္ေဆာင္ -- မားမားမတ္မတ္ရပ္လို႔
သူ ဟာ ကမ္းေျခ -- လန္းလန္းဆန္းဆန္း ဖူးပြင့္လို႕
သူ ဟာ ပင္လယ္ -- အားၾကိဳးမာန္တက္ ေလွာ္ခတ္လို႔
ခရီးတစ္ခု မွတ္တိုင္တစ္ခု စိုက္ထူ ခဲ့ ။
လက္တစ္ဖက္မွာ မီးအိမ္တစ္ခုကို ကိုင္စြဲ
သူတုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့တယ္ -- အမွန္တရားအတြက္ -- စာေပအတြက္
ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးမႈ သံေယာဇဥ္ေတြအတြက္
ဘယ္ေတာ့မွ မျပယ္တဲ့ တိမ္စိုင္ တခ်ိဳ႕ -- ေလျပည္တခ်ိဳ႕ -- ရနံ႕တခ်ိဳ႕
ဆိုက္ပရပ္ျမိဳ႕ကေလးမွာ နတ္သမီးတစ္ပါးေနတယ္ ။
ေရာက္သြားခဲ့တယ္ -- အႏုပညာ ပ်ိဳးခင္းထဲ
ခရမ္းျပာ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ ၾကယ္ေတြစံုတဲ့ည
ဘ၀ကခါးလည္း အားတင္းလို႔ အျပံဳးေတြေျခြခ်
ေၾကြက်သြားတဲ့ ႏွင္းဆီ ပြင့္ဖတ္ကေလးေတြတိုင္း
ေလာကကို သဘာ၀အတိုင္းအလွဆင္လို႔
ဆိုက္ပရပ္မွ မီးအိမ္ရွင္ကေလးတစ္ဦး---
ကမ္းေျခ မွာ ရပ္ -- လႈိုင္းေတြရဲ႕ အသံ ကို နားစြင့္- -
သူ႔ ဆံႏြယ္ခက္ေတြ --- ေလညွင္းေတြၾကား တလြင့္ လြင့္ -- ။
သက္တန္႔္ခ်ိဳ
စာဖတ္ပရိတ္သတ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို အစဥ္ေလးစားေသာအားၿဖင့္.......................
